تبلیغات
کمک بهیار
کمک بهیار: همیشه وقتی حرف کمک بهیار می آد بعضی از مسئولین واهل دولت اونو کمک بیمار یا بیمار بر خطاب میکنن ومی بینندنمی دونن که وزارت بهداشت با جذب کمک بهیاران در مراکز بهداشتی درمانی یاهمان مراکز جامع خدمات سلامت  در اصل چه منفعتی به دولت رسوندند  کمک بهیار گرفتند تا نیاز به کمک بهیار،بهیار،نسخه خوان،نسخه خوان،مسئول فنی داروخونه ،پرستارو... رو همزمان جبران کنند  یه کمک بهیار جذب شده سه شیفت مداوم باید کمک بهیار ،بهیار، مسئول فنی داروخونه ،پرستارو... باشه،باید فراتر از تکنسین اورژانس یا پرستار اورژانس بیمارستان باشه چون باید بخیه سروصورت وشکم وکاراهای دیگه رو انجام دهدماکمک بهیاران ،بالخصوص  کمک بهیارانی که بیتوته وتک نفره هستند  که وجانشینی هم ندارند وو انجام می دیم، داریم بهترین لحظات عمرمون رو می فروشیم چون تو این لحظات عمر حق تفریح    و استراحتی رونداریم به قول خانواده ام که همیشه میگن تو حتی یه لحظه ای برا خانواده ات نیستی یا سر کاری یاکارو می آری پانسیون ویا مریضا می آن تو رو می کشن درمونگاه تو جمعه وشنبه نداری،خداییش راست می گندتا تعطیل می کنم باید برم سراغ ست های پانسمان وبخیه ،برم نسخه ها روجمع وجور کنم بشمارم تزریقاتشونو ثبت کنم ،دارو های نسخه شده رو ردیف کنم تو یه کاغذ وبعدشم از دفتر کم کنم البته اگه مریضا بزارن ،که به همین علتم همیشه از کارهای دفتری عقب می مونم ،از شما می خوام   چند ثانیه به حرفام بیندیشند واگر دوست داشتین منتقل کنید تا شاید به گوش اهلش برسد./.


تاریخ : پنجشنبه 9 دی 1395 | 05:00 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
درمان زخم ها و جراحت ها در افراد دیابتی

  چنانچه به دیابت مبتلا هستید نباید حتی از زخم های کوچک و سطحی چشم پوشی کنید زیرا حتی همین زخم ها احتیاج به مراقبت های پزشکی دارند. گاهی اتفاق می افتد که ناخنهای خود را از انتها کوتاه می کنید یا بر اثر کفش پایتان تاول می زند،یا هنگام تراشیدن صورت قسمتی از چانۀ خود را می برید، ایجاد این نوع جراحت ها در افراد عادی مسئلۀ کوچکی است اما اگر به دیابت مبتلا هستید حتماً برای درمان آن باید اقدام کنید. چنانچه از چگونگی مراقبت از زخم های کوچک مطلع باشید از ایجاد عفونت در محل جراحت جلوگیری خواهیدکرد و با مراقبت کافی ترمیم محل زخم را تسریع می کنید.

چرا زخم های دیابتی می توانند مشکل ساز باشند

دیابت یک بیماری مزمن است که در آن بدن قادر به استفاده از قند خون از راهی که در افراد طبیعی انجام می گیرد، نیست. این بیماری سبب ایجاد عوارضی می شود که برخی از این عوارض سبب تأخیر در ترمیم زخم ها می گردد این عوارض شامل:

-         تخریب عصب (نوروپاتی): چنانچه به نوروپاتی مبتلا باشید حس درد ایجاد زخم یا تاول را در پاهای خود از دست می دهید و غالباً متوجۀ ایجاد زخم یا تاول بروی پای خود نمی شوید تا اینکه وضعیت زخم وخیم شده و عفونی می شود.

-        ضعف سیستم ایمنی

زمانیکه سیستم دفاع طبیعی بدن ضعیف می شود حتی یک زخم کوچک می تواند عفونت کرده و مشکل ساز گردد.

-        باریک شدن سرخرگها

در افرادی که سرخرگهای ناحیۀ پایشان مسدود شده است، احتمال ایجاد زخم بیشتر است و غالباً زخم هایی که در ناحیۀ پاها ایجاد می شود ترمیم آنها بسیار کند و با تأخیر صورت می گیرد و به عفونت های شدید می انجامد. باریک شدن و مسدود شدن رگها کار خون رسانی به زخم را دچار اختلال می کند.خون رسانی به محل زخم باعث تسریع ترمیم زخم می شود و هر گونه اختلال در خون رسانی سبب مستعد شدن زخم برای عفونت می گردد.

چگونه زخم های دیابتی را درمان کنیم

چنانچه جراحتی حتی کوچک در بدن شما ایجاد گردید مراحل زیر را بدقت دنبال کنید تا از بروز عفونت پیشگیری کرده و ترمیم زخم را تسریع نمایید:

-         سریعاً کار مراقبت از زخم را آغاز کنید.

حتی یک زخم کوچک می تواند عفونی شود. اگر بعد از ایجاد جراحت به باکتری فرصت دهیم که در محل زخم باقی بماند یا بنحوی باعث آلوده شدن زخم گردیم، عفونت می تواند در محل زخم اغاز شود.زخم را تمیز کنید. محل زخم را زیر آب شیر بگیرید تا چنانچه گرد و خاک یا آلودگی در محل زخم وجود دارد شسته شده و برطرف گردد. از صابون یا پراکسیدئیدروژن یا ید برای شستشوی زخم استفاده نکنید زیرا باعث تحریک جراحت می شود. سپس از کرم های آنتی بیوتیک برای جلوگیری از عفونت استفاده کنید و زخم را با باندهای استریل پانسمان کنید. پانسمان را هر روز تعویض کنید با استفاده از صابون پوست اطراف زخم را بشویید و تمیز نگه دارید روزانه به بررسی زخم برای علائم عفونت مانند قرمزی یا چرک و ترشحات ....... بپردازید.

-        به پزشک مراجعه کنید

قبل از اینکه یک زخم کوچک به یک دردسر بزرگ تبدیل شود حتماً به پزشک مراجعه کنید.

-        هنگام ترمیم بافت بروی آن فشاری وارد نکنید

برای مثال چنانچه زخم در کف پای شما است (غالباً در افراد دیابتی کف پا محل ایجاد پینه و تاول است) کمتر بروی آن فشار وارد کنید این کار باعث می شود ترمیم سریع تر انجام شود.

زخم های ناحیۀ پا در افراد دیابتی خطرناکند.

پاها و قوزک پا مناطقی هستند که بسیار مستعد ایجاد زخم های دیابتی می باشند زیرا ترمیم زخم در ناحیۀ زیر زانو تفاوت دینامیکی خاصی نسبت به سایر نقاط بدن دارد. این نواحی بسیار مستعد تورم هستند که این تورم از ترمیم زخم ممانعت می کند. چنانچه شما زخمی بروی بازویتان داشته باشید سعی می کنید آن را زیاد حرکت ندهید اما چنانچه در پاهایتان زخمی ایجاد شود، نمی توانید از حرکت دادن آن اجتناب کنید. غالباً پاهای افراد دیابتی زخم  می گردد زیرا افراد دیابتی نسبت به افراد عادی بیشتر به پینه، خشکی پوست و تخریب اعصاب ناحیۀ پا مبتلا می شوند. تمام این موارد باعث افزایش احتمال ایجاد زخم های باز و ایجاد عفونت در این افراد می گردد از طرفی از دست رفتن حس در پاها و ضعف بینایی عوامل دیگری هستندکه احتمال ایجاد زخم را در این افراد افزایش می دهد. بنابراین این افراد حتی ممکن است از ایجاد زخم در پای خود مطلع نشوند، بخصوص اگر زخم کوچک باشد و تا زمانیکه زخم به  مشکل بزرگی تبدیل نشده است آنها از وجود آن بی اطلاع باقی می مانند. زمانیکه زخم به مشکل جدی مبدل شود تنها مشکل، درد و ناراحتی نیست بلکه ممکن است آنچنان به بافت و استخوان آسیب رسیده باشد که چاره ای جز قطع عضو باقی نماند. تحقیقات نشان داده است که سابقۀ قطع عضو در افراد دیابتی که زخم هایی در ناحیۀ انتهایی پاها داشته اند بسیار زیاد است بنابراین بر اساس گزارشات تحقیقاتی، اهمیت مراقبت از زخم های کوچک قبل از تبدیل به مشکلات حاد مشخص می گردد.

چگونه از ایجاد زخم جلوگیری کنیم

بهترین راه حل برای پرهیز از مشکلات مرتبط با زخم در افراد دیابتی جلوگیری از ایجاد زخم در مرحلۀ اول است برای این کار به نکات زیر توجه کنید.

-پاهای خود را روزانه بررسی کنید.

پاهای خود را از نظر هر گونه تاول، پینه، کنده شدن پوست و قرمزی پوست بررسی کنید. این معاینه مهمترین کاری است که برای جلوگیری از خطرات پای دیابتی باید انجام دهید. چنانچه دچار ضعف بینایی هستید از دیگران برای معاینۀ روزانۀ پاهای خود کمک بگیرید.

 

-به پوست خود توجه کنید.

به هر مورد کوچکی را که بنظر زیاد مهم نمی رسد توجه کنید برای مثال مشکلات کوچک پوستی نظیر فولیکویهای عفونی شدۀ مو بروی پوست یا ناحیه ای اطراف ناخن که التهاب دارد و در صورت مواجهه با این مشکلات با پزشک خود مشورت کنید.

-پاهای خود را مرطوب کنید.

از نرم کننده های مناسب برای نرم نگه داشتن و انعطاف پوست خود استفاده کنید. اما از لوسیونها و کرم های مرطوب کننده بین انگشتان استفاده نکنید زیرا سبب ایجاد عفونت قارچی می شود. برای درمان مشکل پای ورزشکاران به جای کرم ضد قارچ از ژل ضد قارچ استفاده کنید زیرا ژل باعث ایجاد رطوبت بین انگشتان نمی شود.

 

 

-از پایپوش مناسب استفاده کنید.

از کفش هایی استفاده کنید که مانع از تاول زدن پاهایتان شود. کفش هایی که جلو بسته باشند احتمال جراحت پاها را کاهش می دهند. حتی بهتر است از دمپایی های جلو بسته درخانه استفاده کنید تا از ایجاد جراحت درپاهایتان جلوگیری کند چنانچه درپیدا کردن کفش سایز خود مشکل دارید بهتر است کفش مناسب خود را سفارش دهید.

-هر روز کفش های خود را بررسی کنید.

افراد دیابتی مبتلا به نوروپاتی ممکن است حس پاهای خود را از دست داده باشند. بهمین علت اگر درون کفش آنها جسمی خارجی وجود داشته باشد، متوجه نمی شوند و با وجود آن شیء خارجی به راه رفتن ادامه می دهند.این کار ممکن است باعث ایجاد جراحت در پاهای آنها شود از سوی دیگر با بررسی قسمت های کفش متوجه پاره شدن یا سفت شدن نواحی داخلی کفش خواهید شد.

-از جوراب مناسب استفاده کنید.

از جوراب هایی که رطوبت پوست را خارج می کنند، استفاده کنید. از جورابهای دارای درز استفاده نکنید جورابهای مخصوص افراد دیابتی در فروشگاهها و داروخانه ها موجود است. بهتر است از این نوع جوراب ها خریداری کنید.

-هر روز پاهای خود را بشویید.

بعد از شستشوی پاها، آنها را بدقت خشک کنید حتی لای انگشتانتان را با دقت خشک نمایید.بعد از هر بار استحمام با یک سنگ پا سعی کنید قسمت های شاخی( سخت) ایجاد شده روی پوست را به آرامی با ساییدن جدا کنید. هرگز قسمت های پینه بسته را با قیچی یا ناخن گیر نبرید.

چنانچه ناخن ها به سمت پوست رشد کنند باعث بروز مشکلاتی در پا می شوند. بنابراین در ویزیت های پزشکی بهتر است پاهایتان توسط پزشک یا پرستار معاینه شود.

-دیابت خود را کنترل کنید.

جلوگیری از مشکلات زخم های جدی در پاها با کنترل قند خون و دیابت مرتبط است. این کنترل شامل اندازه گیری قندخون، فشار خون، کلسترول خون، تبعیت از رژیم غذایی مناسب، خوردن به هنگام و به اندازۀ داروها یا تزریق داروهای تجویز شده در زمان مورد نظر، ترک سیگار و ویزیت منظم پزشکی است. متخصصین مراقبت های دیابتی با تشکیل تیم یا گروه مراقبتی برای دیابت تأکید دارند. این تیم شامل متخصصین دیابت، متخصصین چشم، پرستار دیابت، مشاور تغذیه ، کارشناس ورزش و خود بیمار است.


تاریخ : دوشنبه 3 اردیبهشت 1397 | 08:47 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات

اسم اسن بیماری ممکن است که کمی تر سناک باشد اما این بیماری بی ضرر است. بیماری زبان مویی به وسیله باکتری ها و قارچ ها در دهان ایجا د می شود که باعث می شوند دهان ظاهری مانند سطوح مودار پیدا کند. این حالت را می بوان با رعابت بهداشت دهان کاملا برطرف کرد.

چه چیزی باعث این بیماری می شود؟

این بیمار ی همان طور که گفته شد تویط باکتری ها و قارچ ها در دهان ایجاد می شود. این باکتری ها پاپیلا تولید می کنند که در امتداد کف زبان رشد می کنند و در حالت عادی این پاپیلاه ها در طی غذا خوردن و فعالبت ها در دهان کوناه می شود اما این نوع از پاپیلا ها بیش از حد رشد می کنند که ۱۵ برابر حالت عادی است. در حالت عادی این پاپیلا رنگ شان صورتی تا سفید است اما زمانی که دراز می شوند رنگ مربوط به غذا ها و نوشیدنی ها و همچنین به خاطر فعالیت باکتری ها نیز باز رنگ هایی را به خود می گیرد اما چون در این حالت بیشتر رنگ سیاه دیده شده به آن زیان مویی گفته می شود ولی ممکن است که به رنگ های دیگری نیز این بیماری در دهان افراد بیمار دبده شود.

سبک خاص و شرایط زندگی متفاوت در ابجاد این بیماری دخالت دارد که شامل :

۱- بهداشت نامناسب دهان

۲- سیگار کشیدن

۳- نوشیدن مقدار زیادی از قهوه یا چای

۴- استفاده از آنتی بیوتیک ( که ممکن است تعادل طبیعی باکتری در دهان مختل )

۵- از دست دادن آب بدن

۶- مصرف داروهایی که حاوی بیسموت شیمیایی (مانند پپتو بیسمول برای ناراحتی معده )

۷- بزاق به اندازه کافی تولید نمی شود

۸- از دهان شویه که حاوی پراکسید ، جادوگر درخت فندق، و یا منتول به طور منظم با استفاده شود

۹- انجام پرتودرمانی سر و گردن

زبان مودار سیاه در مردان ، افرادی که مواد مخدر تزریقی استفاده می کنند، و کسانی که HIV مثبت هستند شایع تر است.

علائم بیماری زبان مودار چیست؟

بجز ظاهر سیاه، زبان کسانی که به این مشکل دچار شده علایم یا حالت ناراحت کننده ای را ندارد. اما اگر مخمر هایی به اسم مخمر کاندیدا آلبیکنس در دهان رشد کرده باشد باعث خارش و سوزش در دهان می شود که به این نوع احساس خارش glossopyrosis گفته می شود. بعضی از مردم از حات تهوع و یا طعم فلزی مانند در دهان خود شکایت دارند که در حالت های شدید امکان دارد که به عق زدن برای استفراغ منجر بشود. حتی گیر کردن غذا در بین این پاپیلاهای رشد یافته باعث بوی بد دهان نیز می شود.

چگونه زبان مودار درمان می شود؟

رعایت بهداشت دهان و دندان بهترین راه برای درمان زبان مودار است. به آرامی دندان های خود را دو بار در روز با یک مسواک نرم مسواک بزنید. همچنین، زبان خود را مسواک بزنید . شما می توانید از یک لیسه زبان برای اینکه مطمئن شوید که شما زبان خود را به طور کامل تمیز کرده ایداستفاده کنید. نوشیدن مقدار زیادی آب در طول روز برای کمک به تمیز نگه داشتن دهان خود نیز بسیار موثر است.

از دیگر نکات عبارتند از :

اگر سیگار می کشید ، ترک کنید.

غذاهای زبر بیشتری به رژیم غذایی خود ضافه کنید. غذاهای نرم به طور موثر زبان را تمیز نمی کنند.

 


تاریخ : یکشنبه 19 فروردین 1397 | 10:59 ق.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات

همانطور که میدانید عسل دارای خواص بسیار زیادی است و مصرف آن میتواند باعث درمان بسیاری از بیماری ها و امراض و هم چنین پیشگیری از بسیاری بیماری ها شود

خوشبختانه فرهنگ مصرف عسل در کشور ما به خوبی جا افتاده است و خیلی از ما ایرانی ها در وعده های صبحانه و در بسیاری از دسر ها از این خوراکی سرشار از خاصیت استفاده میکنیم
یکی دیگر از روش هایی که میتوانید از عسل استفاده کنید ، تهیه شربت از آن است هر چند خیلی از ما در بسیاری از شربت هایی که در منزل تهیه میکنیم به جای استفاده از شکر و شیرین کننده های مصنوعی از عسل استفاده میکنیم ، اما تهیه خود شربت عسل و مصرف آن نیز بسیار رایج و پرطرفدار است

یکی از شربتهای بسیار پرخاصیت و محبوب بین شربت های سنتی ما ایرانی ها ، شربت عسل و لیمو ترش است

خواص این دو خوراکی معجزه آسا بر کسی پوشیده نیست به همین دلیل این ترکیب و استفاده از این دو ماده ی مقوی و مغذی در کنار ایده ای بسیار عالی و مفید است

در گذشته از این شربت در زمان سرما خوردگی ها و برای درمان گلو درد و سرفه استفاده میشده است و امروزه نیز مصرف این شربت برای درمان دردهای مربوط به سینه و گلو و هم چنین سرفه های چرکی پیشنهاد میشود

شما میتوانید این شربت را در منزل تهیه کرده و روزانه و در زمان ابتلا به سرما خوردگی از آن نوش جان کنید یکی از بهترین نوشیدنی هایی است که در تابستان پیشنهاد میشود

در این مطلب میخواهیم طرز تهیه شربت عسل و لیمو ترش را به شما آموزش دهیم امیدواریم که مورد توجهتان قرار گیرد

موادی که برای تهیه این شربت نیاز دارید شامل عسل و لیموترش است که مقدار این مواد علاوه بر اینکه به مقدار شربتی که میخواهید تهیه کنید بستگی دارد ، به ذائقه ی شما و مقدار شیرینی و ترشی که برای این شربت میپسندید نیز وابسته میباشد

 ‫طرز تهیه شربت عسل و لیمو ترش‬‎

عسل را داخل یک تابه ریخته و روی حرارت قرار دهید و حرارت را کم کم کنید چرا که حرارت زیاد ممکن است باعث از بین رفتن خواص عسل شود

داخل یک تابه یا قابلمه ی دیگر آب ریخته و روی حرارت بگذارید ، لیمو را داخل قابلمه پر از آب بریزید و اجازه دهید تا بجوشد این کار باعث از بین رفتن باکتری های سطح لیمو و هم چنین نرم شدن پوست آن میشود

پس از اینکه لیمو ها چند دقیقه با آب جوشیدند ، از روی حرارت برداشته و اجازه دهید تا سرد شوند

بعد از سرد شدن ، آنها را با پوست به قطعات کوچک خرد کرده و داخل تابه ای که عسل را در آن گرم میکنید بریزید

پس از اینکه لیمو و عسل به مدت پانزده دقیقه روی حرارت کم گرم شدند ، لیمو ها را جدا کرده و به عسل زمان دهید تا خنک شود

به همین سادگی شربت شما آماده است هر زمانی که بخواهید میتوانید با آب و یخ مخلوط کرده و نوش جان کنید

اگر تمایل داشتید کمی گلاب و یا زعفران دم کرده برای بهتر شدن طعم آن میتوانید قبل از مصرف اضافه بفرمایید- طرز تهیه شربت عسل و لیمو ترش

نکته ی حائز اهمیت در رابطه با این شربت این است که همانطور که ذکر کردیم برای درمان سرفه و گلو درد از آن استفاده میشود شما میتوانید برای درمان سرفه های کودکانتان نیز از آن استفاده کنید به این ترتیب که نصف قاشق چایخوری را در آب حل کنید و مصرف بفرممایید

اما توجه داشته باشید که به هیچ عنوان از این شربت برای کودکان زیر دو سال استفاده نفرمایید



تاریخ : یکشنبه 12 فروردین 1397 | 01:54 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
asriran.com فاویسم؛ بیماری باقلا   جام جم آنلاین: ممكن است با فرا رسیدن فصل بهار، بسیاری از بیماری‌های فصلی و آلرژیك به سراغتان بیاید. «فاویسم» یكی از این بیماری‌هاست كه می‌توان نام بیماری «ارثی خونی» روی آن گذاشت كه به علت كمبود یكی از آنزیم‌های گلبول قرمز ایجاد می‌شود.  گفته می‌شود این بیماری وابسته به جنس بوده و بیشتر در مردان دیده می‌شود و اغلب در نواحی شمالی و جنوبی ایران (سواحل دریا)‌ شیوع بیشتری دارد و تا 4 درصد جمعیت عمومی نیز گزارش شده است.  دكتر سیدمحسن رضوی، فوق‌تخصص بیماری‌های خون و آنكولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی ایران در گفتگو با جام‌جم  گفت:‌ در اثر كمبود آنزیم  “G6PD” فرد به بیماری مبتلا‌ می‌شود كه اصطلاحا به آن فاویسم گفته می‌شود.  این عضو هیات علمی، كمبود آنزیم مذكور را باعث حساسیت بی‌رویه گلبول قرمز نسبت به عوامل مخرب داخل سلولی ذكر كرده و یادآور می‌شود: در حالت عادی یك شاخه از قندی كه وارد سلول می‌شود برای سیستم پلیسی داخل سلول قرمز (گلوتایتون)‌ انرژی تولید می‌كند و این سیستم نیز همواره عوامل مخرب و مشابه آسیب ‌رسان سلولی را مهار می‌كند كه در صورت ساقط شدن فعالیت این سیستم دیگر قند توانایی رساندن انرژی لازم به سیستم گلوتایتون را ندارد و بنابراین قابلیت خود را در دفاع از گلبول‌های قرمز از دست می‌دهد.  «ممكن است این افراد از بدو تولد با زردی و تخریب زودرس گلبول‌های قرمز كشف شوند.» این فوق‌‌تخصص خون با اشاره به این مطلب می‌افزاید: گاهی وقتی نوزادی به دنیا می‌آید، علت زردی وی كمبود این آنزیم شناخته می‌شود و گلبول‌های قرمز افراد مبتلا به جای عمری 120 روزه به‌علت عدم سیستم پلیسی و دفاعی در مقابل عوامل مخرب داخل سلولی و حتی خارج سلولی، ناتوان بوده و عمرشان به 12 روز كاهش پیدا می‌كند كه یكی از این عوامل مخرب، گیاه باقلاست.  دكتر رضوی می‌افزاید: در صورتی كه گلوتایتون انرژی كافی نداشته باشد، سیستم ایمنی بدن خود را از دست داده و باعث كوتاهی عمر گلبول‌های قرمز خون می‌شود كه به این پدیده همولیز (تخریب سلول‌های خونی)‌ گفته می‌شود.  تشدیدكننده‌های فاویسم  نه‌تنها باقلا بلكه برخی از داروها همانند مصرف آسپیرین با دوز بالا، داروهای ضدمالاریا، مصرف برخی از آنتی‌‌بیوتیك‌ ها، نفتالین، حنا و عوامل عفونی می‌توانند گلبول‌های قرمز را تخریب كنند.  این فوق‌‌تخصص خون با بیان این مطلب، در ادامه با اشاره به نشانه‌های بالینی این بیماری خاطرنشان می‌كند: كم‌خونی، ضعف و بی‌حالی، زردی (بیلی روبین)‌، رنگ‌پریدگی و دفع ادرار به رنگ چای كدر و پررنگ (به دلیل دفع هموگلوبین از طریق لوله‌های ادراری)‌ می‌تواند از علائم این بیماری باشد كه معمولا این بیماری كشنده نیست و گهگاه در سنین 30 الی 40 سالگی تشخیص داده می‌شوند؛ ولی در موارد شدید كه بیماری از بدو تولد نشان می‌دهد، می‌تواند منجر به بروز برخی از مشكلات جدی شود.  فاویسم درمان ندارد  این بیماری درمان قطعی ندارد و تنها اقدام موثر، پیشگیری از بروز حمله همولیز با پرهیز از مواجهه با مواد اكسیدان و در صورت بروز حمله مراجعه سریع به پزشك جهت اقدامات نگهدارنده و حمایتی جهت پیشگیری از عوارض همولیز است.  دكتر رضوی می‌گوید: فردی كه دچار همولیز می‌شود، پس از تخریب گلبول‌های قرمز خونش، گلبول‌های قرمز جوان وارد گردش خونش می‌شوند كه همین پدیده جوان شدن گلبول‌های قرمز خون، بیماری را كنترل می‌كنند و افراد بستری در بیمارستان بیشتر از نظر میزان آب و نمك خون، مورد كنترل قرار می‌گیرند و در صورت نیاز، به آنها خون تزریق می‌شود.  یك نكته مهم  عده‌ای از بیماران فاویسمی اصلا به گیاه باقلا حساسیت نداشته و در اصل چیزی كه بیماری آنها را تشدید می‌كند، عفونت‌هاست كه می‌توانند باعث تشدید همولیز و تاثیر منفی بیشتر مواد اكسیدان شوند.  و در پایان گفتنی است كه این بیماری یك بیماری ارثی است و تا پایان عمر همراه بیمار است و همواره وی را در معرض خطر همولیز قرار می‌دهد، پس بهتر است مبتلایان به این بیماری با مشاهده كوچك‌ترین علائم مشكوك، پزشك خود را در جریان بگذارند.  این بیماری درمان قطعی ندارد و تنها اقدام موثر، پیشگیری از بروز حمله همولیز با پرهیز از مواجهه با مواد اكسیدان و در صورت بروز حمله مراجعه سریع به پزشك جهت اقدامات نگهدارنده و حمایتی جهت پیشگیری از عوارض همولیز است.

تاریخ : یکشنبه 12 فروردین 1397 | 09:50 ق.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
ترامادول یک داروی ضد درد است. که با نام های مختلفی از جمله بایومادول در داروخانه ها عرضه می شود. از ترامادول برای تسکین درد های متوسط تا شدید استفاده می شود. بسیاری از افراد هستند که به خاطر مصرف زیاد ترامادول به نوعی معتاد شده اند و به دنبال روش هایی برای ترک آن هستند، به همین دلیل آسمونی در این مقاله روش های ترک ترامادول را برای شما عزیزان تهیه کرده است که در ادامه می خوانید.

از جمله علایم ترک ترامادول عبارتند از:

عصبانیت، تعریق، بی خوابی، تهوع، اسهال، لرزش اندام ها و توهم معتادان به مواد مخدر در مواردی که امکان تهیه یا استفاده از مواد مخدر را ندارند از این دارو جهت جایگزین کردن مواد مخدر استفاده می کنند. عده ای نیز به غلط آنرا برای ترک اعتیاد مورد استفاده قرار می دهند!

در حقیقت تعداد کسانیکه بواسطه مصرف ترامادول وارد وادی اعتیاد شده اند کمتر از کسانی است که این دارو را  جهت جایگزینی مواد مورد استفاده قرار می دهند. اینها معمولا کسانی هستند که به خاطر درد، ترامادول را طولانی مدت مصرف کرده اند و از عواقب اعتیاد به آن غافل مانده اند!

پس اگر شخصی به کلینیک مراجعه کند و بگوید که اعتیادش را با ترامادول شروع کرده و در ابتدا از آن برای نئشه بازی و سرخوشی استفاده کرده است کمی غیر معمول می نماید! همچنانکه گفته شد افراد وابسته به ترامادول بیشتر مصرف کنندگان مواد مخدری هستند که جهت جلوگیری از علایم ناخوشایند ترک یا خماری از این دارو به عنوان جایگزین استفاده می کنند.

بر اساس مقالات معتبر پزشکی ترامادول در دوز 200 تا 400 میلیگرم می تواند علایم ترک مواد مخدر را از بین ببرد و تجویز آن به مقدار کمتر از این دوز فرقی با تجویز دارونما در کنترل علایم ترک ندارد!

شخصی که از این دارو جهت ترک اعتیاد استفاده می کند وقتی دوز دارو را به کمتر از 200 میلیگرم برساند علایم ترک مواد مخدر را از خود نشان خواهد داد  و دوباره به مصرف ترامادول یا مواد مخدر رو می آورد حال چنین شخصی چگونه می تواند دوز دارو را به فرضا 2.5 میلیگرم در روز کاهش دهد؟! در حالیکه این قضیه در مورد داروهای مناسب ترک اعتیاد مانند متادون صدق نمی کند.

پس می توان نتیجه گرفت ترامادول داروی مناسبی برای ترک اعتیاد نیست!  بعلاوه اکثر قریب به اتفاق بیماران وابسته به مواد مخدر در کنار مصرف مواد مخدر از داروهای اعصاب، آرامبخش و خواب آور نیز استفاده می کنند و همچنانکه در قسمت تداخلات دارویی عنوان شد با مصرف همزمان ترامادول با این داروها خود را در خطر تشنج و ایست تنفسی قرار می دهند!

تشنج شایع ترین عارضه ای است که بیماران از ترس ایجاد آن جهت درمان وابستگی به ترامادول به مراکز درمان سوء مصرف مواد مراجعه می کنند! علاوه بر تداخل دارویی منجر به تشنج، ترامادول با کاهش آستانه تشنج باعث ایجاد تشنج در کسانی می شود که به علت تشنج در حال درمان هستند یا اینکه درمان شده اند!پس بخاطر داشته باشیم که ترامادول باید بر اساس نسخه و توصیه پزشک مورد استفاده قرار بگیرد و مصرف خودسرانه آن عواقب غیر قابل جبرانی بدنبال خواهد داشت.

tramadol3ترک خودسرانه و قطع ناگهانی ترامادول خطرناک است

ترک ترامادول بدونه اطلاع از روش ترک و مطالعه قبل از ترک آن خیلی خطرناک است و چه بساء در مواردی باعث مرگ شده است پس خود سرانه از قطع ناگهانی دارو بپرهیزید توجه داشته باشید چنان چه شما مدت طولانی از قرص ترامادول استفاده میکنید از قطع ناگهانی دارو جدأ خوداری کنید قطع یکباره دارو باعث درد شدید و تب و لرز و عرق سرد و لرزش و توهم شدید و کم سو شدن دید و اسهال و استفراق و بی خوابی و افسردگی و کم اشتهایی شدید و درد خیلی شدید در مفاصل همراه است که اگر دوز مصرف بیمار زیاد باشد و بطور ناگهانی قرص را قطع کند باعث تشنج و کما میشود پس قبل از ترک حتما عوارض قطع ناگهانی دارو را مطالعه کنید

روش ترک کردن ترامادول

ترک ترامادول:

جهت ترک مصرف ترامادول توصیه شده است که از روش کاهش دوز مصرف در طی چند هفته استفاده شود.و برای کاهش دادن علایم احتمالی ترک ترامادول ، مصرف داروهای ضد درد مانند ایبوبروفن بلامانع می باشد.زیرا قطع ناگهانی ترامادول پس از مصرف طولانی مدت آن سبب ایجاد علایم قطع مصرف(علائم شبیه ترک مورفین) در بدن مانند بی خوابی، تحریک پذیری، اضطراب، تعریق،تشنج، لرزش، تهوع، استفراغ،اسهال، رعشه، توهم، اختلال خواب و مشکلات تنفسی، درد عضلات و درد شکم و… می شود. بهترین راه همینه که کم کم با پایین اوردن دوز مصرف دارو موفق به ترکش بشی. و بهتره وقتی مصرفتو نهایتا به روزی 2 یا 3 تا رسوندی از مسکن دیگه ای به همراه دیکلوفناک و کلونیدیوم سی جهت جلوگیری از اسهال و مشکلات گوارش و کلوندین برای جلوگیری از بقیه علائم ترک ترامادول با دوز کم به جای مسکن ترامادوک استفاده کنی. سالم و تندرست باشید. داروهای ترک اعتیاد عبارتند از نالوکسان (به صورت تزریقی )و نالتروکسان (به صورت قرص)در بازار موجود میباشد.ولی در اثر مصرف انها سریعا علائم ترک در بدن ظاهر می شود که شامل ضعف شدید عضلانی و درد و کوفتگی بدن و لرزش دستها می باشد . در مراکز ترک اعتیاد قبل از تزریق این دارو ها شخص را بیهوش نموده که علائم درد را احساس نکند. داروی ترامادول جزو داروهای مخدر و اعتیاد آور می باشد که شما به آن وابسته شده اید.قطع ناگهانی آن پس از مصرف طولانی مدت آن سبب علائم ترک مورفین در بدن مانند بی خوابی، تحریک پذیری، تشنج، لرزش، تهوع، استفراغ، درد عضلات و شکم و… می شود.برای درمان به گفته دوستان میتوان از ترک تدریجی استفاده کرد یعنی هر وز میزان مصرف دارو را نسبت به روز قبل کاهش دهید ولی توصیه میکنم به مراکز معتبر درمان مراجعه نمایید تا بتوانید سلامت خود را بدست آورده و حفظ نمایید بدون مشاوه مستقیم امکان ترک آن خیلی کم است.

tramadol6روش دیگر ترک ترامادول

شما باید تا یک هفته یک چهارم از قرص را مصرف نکنید. از هفته دوم نصف کنید و در عوض قرص استامینون را نصف کرده در همان روز نه در یک زمان آن را بخورید هفته سوم فقط یک چهارم ترامادول بمدت دو هفته همراه با یک قرص کدیین دار مصرف کنید. و بعد از یکماه که دیگر اصلا نباید ترمادول را بخورید . شروع به کم کردن قرص کدیین دار از یک چهارم در یک هفته تا پایان یک ماه آنرا هم یک چهارم یک چهارم بکلی ترک کنید این راه حتما عملی هست اصلا شک نکنید.

تاریخ : چهارشنبه 16 اسفند 1396 | 05:13 ق.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
شنیدن صدای سرفه بچه‌ها هنگام شب، یکی از ناراحت‌کننده‌ترین اتفاقاتی است که بیشتر والدین از آن یاد می‌کنند. این مشکل معمولاً پدر و مادرها را طوری نگران می کند که حاضرند هر کاری انجام دهند تا هر چه زودتر سلامت کوچولویشان را ببینند.
تصویر انواع سرفه و راههای درمان آن
 
سرفه رفلاکس طبیعی بدن است که به دلیل تحریک مژه های برونش و دستگاه تنفس، تحریک و توسط اعصاب مرکزی و تحریک دیافراگم ایجاد شود. توسط سرفه، مقدار زیادی ترشحات خارج می شود تا راه هوایی باز شده و تنفس راحت‌تر انجام شود. سرفه بر اثر مکانیسم تحریک گاهی خفیف و گاهی شدید است اما علت سرفه هر چه باشد راه های درمانی خاصی برای آن وجود دارد که والدین باید به آن توجه کنند.
دکتر اکبر کوشانفر، متخصص کودکان و استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، علل گوناگون سرفه در کودکان و راه های درمان آن را تشریح کرده است:

سرفه خروسکی
فرزندتان با گرفتگی بینی به خواب می رود اما فقط چند ساعت می تواند بخوابد چون ناگهان با صدای سرفه ای شبیه خروس از خواب بیدار می شود. علت آن ابتلا به بیماری خروسک است
 
این سرفه ها معمولاً به دلیل التهاب و تورم در قسمت پایین راه تنفسی، حلق، نای و حنجره و معمولاً بین کودکان ۶ ماه تا ۳ سال اتفاق می افتد زیرا این کودکان مسیرهای تنفسی باریک تری دارند. این مشکل معمولاً دلیل ویروسی دارد. این سرفه ها معمولاً طی روز بهتر می شود اما شب ها دوباره بر می گردد. در این حالت خشونت در صدای کودک به وضوح مشخص است. خروسک می تواند والدین را نگران کند اما در بیشتر مواقع می توان علائم آن را برطرف کرد.
به راهکارهای شماره ۱، ۲، ۴، ۵، ۷، ۸ و ۱۳ مراجعه کنید.

سرفه قطاری

فرزند شما یک هفته است سرما خورده و گاهی اوقات بیش از ۲۰ ثانیه پیاپی سرفه می کند و همین باعث ایجاد مشکل در تنفس او می شود. دلیل آن ابتلا به بیماری سیاه سرفه است که از نوعی باکتری پدید میآید. این باکتری با حمله به راه های تنفسی در راه های هوایی ایجاد التهاب شدید می کند.
معمولاً به دنبال یک حمله شدید سرفه (که حتی می تواند یک دقیقه طول بکشد) کودک یک دم صدادار انجام می دهد که به اصطلاح به آن whoop می گویند که به دلیل ورود هوا به داخل حنجره متورم انجام می شود. در این بیماری، علائم سرماخوردگی مانند تب، آبریزش بینی و درد مشاهده می شود.
به راه کارهای شماره ۱، ۳، ۷، ۸، ۱۰ و ۱۱ مراجعه کنید.

سرفه خلط دار

وقتی فرزندتان سرفه می کند، همراه با خلط است. علاوه بر این، آبریزش بینی، گلودرد، اشک ریزش و بی اشتهایی هم کودک را آزار می دهد. دلیل سرفه‌های خلط‌دار، اغلب سرماخوردگی، سینوزیت و التهاب ریه است.
 
کودکان مبتلا به سرماخوردگی یا التهاب ریه معمولاً سرفه می کنند که می تواند در بدترین شرایط یک تا ۲ هفته طول بکشد. از آنجایی که کودکان سیستم ایمنی ضعیفی دارند در اثر تماس با ویروس ها مدام بیمار می شوند و گاهی برخی خانواده ها می گویند فرزندشان در سال ۳ تا ۴ بار دچار سرماخوردگی می شود. از آنجا که بیشتر سرفه های کودکان خلط دار است، نباید آنها را سرکوب کرد زیرا باقی ماندن ترشحات ممکن است انسداد مجاری هوایی را در پی داشته باشد.

به راهکارهای شماره ۱، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۲ و ۱۳ مراجعه کنید.

سرفه های خشک شبانه

کوچولوی شما در طول زمستان مدام سرفه خشک می کند و این مشکل شب ها تشدید می شود. دلیل این نوع سرفه ها ابتلا به آسم و سرماخوردگی است.

در آسم راه های هوایی تنگ شده و ریه ملتهب می شود که همین، ترشح اضافه ایجاد می کند. اگر چه بیشتر والدین فکر می کنند که خس خس سینه علامت اولیه آسم است اما سرفه های خشک شبانه اغلب بارزترین علامت کودک است. از علائم دیگر می توان به سرفه همراه با ورزش، آلرژی، سرماخوردگی یا هوای سرد اشاره کرد. سرفه آسمی زمانی باید مدنظر قرار گیرد که سرفه پایدار (مزمن) به وسیله سرما یا فعالیت تشدید شده یا در شب ها بدتر می شود.

به راهکارهای شماره ۱، ۲، ۳،‌ ۶، ۷، ۸، ۹ و ۱۲ مراجعه کنید

سرفه همراه با خس خس

کودک شما چند روزی است سرماخورده و حالا سرفه اش صدادار است. به نظر می رسد سریع نفس می کشد و تحریک ناپذیر شده است. سرفه های همراه با خس خس از برونشیت خبر میدهد.

برونشیت اصطلاحی است که به التهاب لوله های نایژه ای اطلاق می شود. زمانی که این معابر تحریک می شوند موکوس ترشح می کنند که باعث ایجاد سرفه می شود تا معابر هوایی پاک شود. در عفونت برونش، کودک وقتی آب دهانش را قورت می دهد با ترشحات همراه است و تنفس برایش سخت است. گاهی اوقات علت بیماری میکروب ها هستند که معمولاً با تب و سرفه شدید همراه است. در کودکان کمتر از ۴ سال می توان انتظار گوش درد هم داشت و در افراد ۴ سال به بالا سینوزیت ایجاد می شود که تبدیل به سینوزیت برونشی می شود.

به راهکارهای شماره ۱، ۲، ۷، ۸ و ۹ مراجعه کنید

سرفه مزمن

کوچولوی شما بیشتر از ۱۰ روز است که سرما خورده اما سرفه هایش بهبود پیدا نمی کند.
 
سرفه های ناشی از سرماخوردگی می تواند یک هفته طول بکشد؛ به خصوص اگر کودک سرماخوردگی قبلی نداشته باشد. آسم، آلرژی یا عفونت های مزمن در سینوس ها یا مسیر تنفسی می توانند باعث سرفه های مزمن شوند.

به راهکارهای شماره ۱، ۲، ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۲، ۱۳ و ۱۵ مراجعه کنید

سرفه همراه با استفراغ

فرزندتان آنقدر سرفه می کند که در نهایت به استفراغ منجر می شود. ابتلا به سرماخوردگی یا آسم از دلایل آن است.

سرفه زیاد کودکان باعث تحریک حق می شود و بازتاب آن استفراغ است. خلط بیش از حد در معده باعث تحریک و حالت تهوع می شود که بیشتر در شب اتفاق می افتد و معمولاً این دلیل نگران کننده نیست مگر اینکه استفراغ متوقف نشود.

به راهکارهای شماره ۱، ۲، ۴، ۶، ۷، ۸ و ۱۳ مراجعه کنید.

سرفه به همراه تب

فرزندتان چند روزی است که علائم سرماخوردگی دارد اما همچنان تب دارد و سرفه می کند. سرماخوردگی معمولی، و ابتلا به آنفولانزا از دلایل این نوع سرفه است.

سرفه کودک به همراه تب و آبریزش بینی احتمالاً سرماخوردگی معمولی است، اما سرفه به همراه تب ۳۹ درجه سانتیگراد یا بالاتر گاهی اوقات سینه پهلو است، به ویژه هنگامی که تنفس تند و ضعیف باشد.
 
به راهکارهای شماره ۱، ۳، ۴، ۷، ۸، ۱۳ و ۱۴ مراجعه کنید.
 
راهکارهای درمانی انواع سرفه

راهکار شماره ۱
مراجعه به پزشک

در تمام موارد سرفه باید علت آن مشخص شود، بنابراین مراجعه به پزشک اولین و مهمترین راهکار است. برخی والدین بدون هیچ اطلاع و آگاهی ای اقدام به خود درمانی برای کودکان شان می کنند که این بزرگترین اشتباه است زیرا حتی مصرف استامینوفن هم نباید بدون تجویز پزشک و بدون توجه به وزن و سن کودک باشد. حتی قاشق و پیمانه ای که با آن به کودک دارو داده می شود بسیار اهمیت دارد. بنابراین قبل از هر اقدامی بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.

راهکار شماره ۲
استفاده از بخور گرم

در سرفه خشک باید از بخور آب گرم به مدت ۵/۱ تا ۲ ساعت در یک آپارتمان ۱۰۰ متری استفاده کرد زیرا هوای خشک ممکن است ایجاد سرفه کند. اگر بیشتر از این زمان از بخور استفاده شود باعث به وجود آمدن مایت ها می شود و خود ایجاد حساسیت می کند. شاید برای بخور از حوله استفاده کنید اما نباید آن را مستقیم روی پوست کودک قرار دهید. استفاده از بخور فواید زیادی دارد و موجب رفع گرفتگی بینی، مرطوب شدن مجاری تنفسی و بهبود سرفه های خشک و همچنین تسهیل خروج خلط می شود. اگر دستگاه بخور ندارید، می توانید یک ظرف آب را روی شعله بگذارید تا به جوش آید.

راهکار شماره ۳
استامینوفن

هرچند هیچ گاه نباید بدون مجوز پزشک و مشورت با او هیچ نوع دارویی مصرف کرد اما برخی افراد خوددرمانی میکنند. این خوددرمانی به هیچ وجه برای کودکان مناسب نیست. بنابراین به نوزاد زیر ۳ ماه به هیچ روی، بدون اجازه پزشک استامینوفن ندهید. مقدار مصرف مناسب کودک براساس وزن او تجویز می شود نه سنش. مصرف استامینوفن در کودکان بالای ۲ ماه ایمن است اما مقدار مصرف باید توسط پزشک تعیین شود، زیرا اثرات زیانبخشی را به همراه دارد. در سرفه خشک و سرفه همراه با تب، معمولاً با تجویز پزشک استامینوفن یا ایبوپروفن تجویز می شود.

راهکار شماره ۴
خوردن عسل

یکی از مواد غذایی که ارزش غذایی بسیار بالایی دارد، عسل است. این ماده مفید در کودکان یک سال به بالا راهکاری خوب برای تسکین سرفه است. می توان یک قاشق مرباخوری عسل را در نصف لیوان شیر حل کرد و روزی ۲ بار آن را مصرف کرد. یکی دیگر از راه های مصرف عسل، حل کردن آن در چای و لیمو ترش است. تحقیقات متعدد نشان داده است این ماده غذایی با ارزش غذایی بالایی که دارد می تواند در تسکین سرفه و بازگرداندن انرژی از دست رفته کودک موثر باشد. این ماده غذایی پر ارزش سبب ضدعفونی شدن راه های تنفسی می شود. پس از بهبود هم می توان شیر عسل را در برنامه غذایی کودک قرار داد.

راهکار شماره ۵
حمام گرم

بهتر است کودکتان را برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در حمام مرطوب نگه دارید و آب گرم را باز کنید (دقت کنید ممکن است هوای گرم به رغم رطوبت زیاد، حال او را بدتر کند) یا او را به فضای بیرون از خانه ببرید. کافی است لباس گرم و کلاه به او بپوشانید. آنچه کودک شما نیاز دارد تنفس هوای سرد و مرطوب است. بهتر است او را به صورت قائم یا ایستاده نگه دارید،‌ چون این حالت به آسان شدن تنفس اش کمک می کند.

راهکار شماره ۶
آلرژن ها را حذف کنید

مواد شیمیایی موجود در تمیز کننده ها و ضدعفونی کننده های خانگی و نیز در خوشبوکننده های هوا می توانند مخاط گلو را اذیت کرده، سرفه را بدتر کنند و باعث سوزش چشم ها، گلو و دهان شوند. اگر علت سرفه ها ناشی از آسم یا حساسیت باشد برای بهبود فرزندتان نباید از مواد شیمیایی پاک کننده با بوی تند و زننده استفاده کنید بنابراین هر چیزی که باعث آلرژی کودک می شود باید حذف شود. این می تواند شامل برخی مواد غذایی نیز باشد.

راهکار شماره ۷
استراحت کنید

اصلی ترین درمان برای بسیاری از موارد سرفه که ناشی از بیماری های گوناگون از جمله سرماخوردگی، خروسک، سیاه سرفه و... است، فقط و فقط استراحت است. معمولاً یک هفته استراحت، هم باعث بهبود سریع کودک می شود و هم اگر عامل بیماری ویروس باشد از انتقال آن به دیگر کودکان جلوگیری می شود.

راهکار شماره ۸
مصرف مایعات

همیشه برای درمان انواع سرفه بسیاری از مایعات تسکین دهنده هستند. از جمله این مایعات می توان به چای و شیر گرم اشاره کرد. علاوه بر این نباید از سوپ مرغ غافل شد. مصرف غذاهای آبکی و گرم مانند سوپ مرغ، انواع آش و سوپ های ساده همواره در طول بیماری سرماخوردگی، سینه درد و سرفه از جمله تجویزهای پزشکان بوده است، در حال حاضر افزودن ادویه جات تند مانند فلفل، پودر سیر یا خود سیر و پودر کاری به این غذاها نیز توصیه می شود. این ترکیب به واقع یک اکسپوکتورانت طبیعی محسوب می شود زیرا هنگام سرفه های خلط دار اینگونه مواد اخلاط موجود در شش ها را کنده و سبب خروج آنها توسط سرفه می شود. استفاده از هویج و گشنیز در سوپ نیز توصیه می شود چون این مواد آنتی اکسیدان دارند، می توانند به بهبود سریع کودک کمک کنند.

راهکار شماره ۹
مصرف آنتی بیوتیک

آنتی بیوتیک ها، داروی کشنده باکتری ها هستند که در ۹۰ درصد از عفونت های مجاری تنفسی از جمله آنفولانزا موثر بوده و عفونت های سینوسی را بهبود می بخشند. از آنجا که آنتی بیوتیک ها بر ویروس ها بی اثرند، افتراق عامل به وجود آورنده بیماری توسط پزشک نقش مهمی در استفاده موثر از داروها و التیام بیماری ها دارد.

راهکار شماره ۱۰
استفاده از داروهای استروئیدی

برای جلوگیری از تورم و التهاب حنجره در سرفه هایی که اغلب خروسکی هستند، پزشک برای کودک داروهای استروئیدی یا کورتونی تجویز می کند تا کودک بتواند به راحتی نفس بکشد.

راهکار شماره ۱۱
مراجعه به بیمارستان

در سرفه های ناشی از سیاه سرفه یا سرفه های آلرژیک که کودک به صورت مداوم سرفه می کند ممکن است نیاز به اکسیژن درمانی باشد که به این ترتیب کودک باید به بیمارستان برده شود. در سرفه های ناشی از جسم خارجی نیز باید به سرعت به بیمارستان مراجعه شود.

راهکار شماره ۱۲
استفاده از سرم شستشو

از آنجا که سرماخوردگی هایی که عامل آن ویروس است نیاز به آنتی بیوتیک ندارد اگر کودک شما نمی تواند بینی اش را بگیرد از قطره های بینی و سرم شستشو برای تمیز کردن ترشحات و کاهش سرفه او استفاده کنید. این کار را ۲ تا ۳ بار در روز می توانید انجام دهید.

کار دیگری که می توان انجام داد استفاده از کیسه آب گرم است. کیسه آب گرم را روی قفسه سینه کودک قرار دهید تا جریان خون افزایش یابد. علاوه بر این سبب تسکین سرفه او نیز می شود.

راهکار شماره ۱۳
شلغم بخورید

شلغم، گیاهی با ارزش غذایی بالاست و در درمان آسم و سرفه های خلط دار موثر بوده و میکروب کش و ضد باکتری قوی ای است. در واقع شلغم اثر مفید و موثری در درمان بیماری های تنفسی دارد. از آنجا که ممکن است بچه ها از مزه شلغم خوش شان نیاید، والدین می توانند این ماده غذایی را داخل سوپ رنده کنند و آن را به فرزندشان بدهند.

راهکار شماره ۱۴
واکسن آنفولانزا

از آنجا که کودکان ۶ ماه تا ۵ سال ایمنی ضعیفی دارند، می توان برای پیشگیری از آنفولانزا هر سال کودک را واکسینه کرد. خوشبختانه آنفولانزا واکسنی دارد که توسط سازمان جهانی بهداشت تایید می شود و با تزریق هر ساله آن می توان از این بیماری پیشگیری کرد.

راهکار شماره ۱۵
ویتامین های گروه B

کمبود ویتامین ۱۲B هم گاهی منجر به سرفه های مزمن می شود. این ویتامین در تشکیل سلول های خونی و عملکرد بهینه سیستم مغز و اعصاب تاثیر گذار است. در افرادی که مبتلا به کمبود این ویتامین هستند، سرفه های مزمن به دلیل ایجاد حساسیت زیاد در نایژه ها التهاب ایجاد می کند. میوه ها و سبزی های تازه از منابع غذایی سرشار از ویتامین های گروه B هستند.



تاریخ : چهارشنبه 16 اسفند 1396 | 04:59 ق.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
شیرمادر
اگر نوزاد در پایان شیردادن سیر شده باشد 2 تا 4 ساعت میخوابد و وزن اون هم به طور طبیعی اضافه میشود.اگر نوزادی پس از خوردن شیر از دو پستان به خواب رفت و پس از 1 تا 2 ساعت بیدار شد و وزن او هم زیاد نشد امکان دارد مقدار شیر مادر کم باشد.همچنین درصورتی که در هنگام شیرخوردن نوزاد از یک پستان از پستان دیگر ترشح نشد (پستان مادر رگ نکرد) ممکن است شیر مادر کم باشد.
تشخیص کم و ناکافی بودن شیر مادر
1_اگر مقدار شیر مادر مختصری کم باشد تنها نشانه ی آن اضافه نشدن وزن نوزاد می باشد.
2_اگر حقیقتا شیر مادر کم باشد نوزاد وزن اضافه نمیکند و گریه های شدید ناشی از گرسنگی سر خواهد داد و به پستان مادر زیاد مک میزند همچنین موقعی که کودک به پستان گذاشته میشود چند مک میزند و پستان را رها میکند و دوباره گریه را شروع میکند یا نوزاد آنقدر مک میزند تا خسته شود و به خواب رود.
چنین نوزادانی در نتیجه ی مک زدن به پستان خالی هو میبلعند و دچار دردهای شدید شکمی نیز میگردند .بلع زیاد هوا نیز خود موجب استفراغ میگردد. این کودکان دچار یبوست نیز هستندو وزن اضافه نمیکنند.
3_اگر شیر مادر واقعا کم باشد رنگ مدفوع شیرخوارسبز و دارای بلغم است.این کودکان پس از مدتی دچار علائم سوء تغذیه یعنی لاغری ،از بین رفتن شادابی پوست و از دست دادن قدرت بدنی میگردند،بطوری که حتی برای ابراز گرسنگی هم نمیتوانند گریه کنند.
اگر نسبت به مقدار وکافی بودن شیر خود شک دارید باید آزمایش غذایی انحام دهید بدین ترتیب که نوزاد را در تمام روز و شب و قبل و بعد از هر نوبت شیردادن وزن نمایید.
با وزن کردن شیرخوار میتوانید به طور به طور تقریبی به ناکافی بودن شیر خود پی ببرید زیرا نوزاد بعد از 10 روز اول تولد مقدار 150سانتیمتر مکعب شیر برای هرکیلوگرم وزن خود در 24 ساعت احتیاج دارد تا بطور متوسط روزانه 30 گرم وزن اضافه کند.
اگر کودک نصف این مقدار یعنی روزانه 15 گرم وزن اضافه کند و علل دیگری مانند بیماری در کار نباشد دلیل کم بودن شیر مادر است.


علل کم بودن شیر مادر :
1_بی میلی مادر به شیردادن :یکی از علل شایع کم شدن شیر مادر و بالاخره قطع شیر مادر بی میلی مادر به شیر دادن است.
2_تصورات غلط در مورد شیر مادر :بعضی از مادران اظهار دارند که "شیرمان مانند آب است" و به همین جهت تمایل ندارند که به کودک شیر بدهنددرست است که قسمت اول شیر بعضی از مادران آبکی است ولی قسمت آخر شیر که چربی زیادتری دارد غلیظ است.
اگر رژیم غذایی مادر کافی باشددر مجموع تمام شیر تولید شده دارای چربی در حد طبیعی خواهد بود.
عده ای دیگر تصور میکنند شیرشان سنگین و قوی است یا جیوه دارداگر مادری غذای طبیعی و معمولی مصرف کند شیرطبیعی خواهد داشت.بعضی از مادران به علت کارکردن در خارج از خانه و در نتیجه ی خستگی و نگرانی شیرکمی دارند و مادر تصور میکند که دیگر نمیتواند به کودک خود شیر بدهد و او را از شیر خود محروم میکند.
3_تخلیه نکردن کامل پستان ها وعلل دیگر:عواملی که سبب تخلیه نشدن کامل پستان ها میگردد عبارتند از :بزرگ شدن پستان ها ،زخم شدن نوک پستان ها و مواظبت نکردن از آنها ،نوک سینه فرو رته ،نگه داشتن نوزاد به پستان به مدت طولانی،،فواصل زیاد و طولانی میان دفعات شیر دادن ،سستی و بی حالی نوزاد به صورتی که نتواند مک بزند و بالاخره دادن شیرخشک با بطری .همه ی این عوامل سبب میشود که نوزاد به پستان مک نزند و پستان ها کاملا تخلیه نشود.
نکاتی در رابطه با تشخیص و علل کم بودن شیر مادر :
-    مقدار شیر در ساعات مختلف روز تفاوت دارد صبح ها بیشتر از همه مواقع شیر در پستان مادر است و عصرها کمتر و اوایل شب کمترین مقدار شیر در پستان مادر وجود دارد.
-    تخلیه نکردن کامل پستان ها سبب کم شدن شیرمادر میگردد.
-    خستگی، نگرانی و هیجانات ناشی از محیط خارج یا داخل خانه سبب کاهش شیرمادر میگردد.
-    کشیدن سیگار ومصرف قرص های پیشگیری از حاملگی نیز در کم شدن شیر اثر دارد.
چگونه میزان شیر مادر را افزایش دهیم ؟
چگونه میزان شیر مادر را افزایش دهیم ؟
چگونه میزان شیر مادر را افزایش دهیم ؟ حجم شیر مادررابطه ی مستقیمی باتکرر شیردهی دارد و تغذیه مکرر نوزاد باشیر مادرموجب تولید شیر بیشتر میشود. نیازمادرشیرده حدود 500 کیلوکالری بیش ازدوران قبل ازبارداری افزایش پیدا میکند. برای تأمین این مقدار کالری علاوه بر مصرف مواد غذایی مقوی شامل انواع چربی‌ ها و پروتئین، ازچربی ‌های ذخیره شده دربدن مادر دردوران بارداری نیز استفاده می‌ شود و دریافت کالری ناکافی موجب کاهش تولید شیر میشود. چگونه میزان شیر مادر را افزایش دهیم ؟

مزایای شیر مادر برای نوزاد
مزایای شیر مادر برای نوزاد
مزایای شیر مادر برای نوزاد :شیر مادر حاوی تمام مواد ضروری برای رشد ایده‌آل کودک است. البته بعضی از مادران در شیردهی دچار مشکل می‌شوند ، اما برای افرادی که قادر به شیردهی باشند ، قطعاً شیر مادر بهترین انتخاب است. مزایای شیر مادر برای نوزاد

نکاتی در مورد شیر دادن مادر به کودک
نکاتی در مورد شیر دادن مادر به کودک
نکاتی در مورد شیر دادن مادر به کودک کودک آنلاین: مادری که به فرزند شیر می دهد هورمون اصلی و اساسی لذتِ رضایت و حض و کیف (اُکسی توسین) به مقدار زیاد ترشح می کند. این همان ماده ای است که وقتی دو نفر عمیقاً یکدیگر را دوست دارند ترشح می شود.

مشکلات شیردهی از پستان مادر
مشکلات شیردهی از پستان مادر
مشکلات شیردهی از پستان مادر در هفته های اولیه ی شیردهی ، نشت کردن شایع ترین عارضه است که وقوع آن در هر موقعیتی امکان پذیر است ؛ به ویژه هنگامی که به تغذیه ی نوزاد در فواصل مشخص عادت دارید و در این بین وقفه ای ایجاد شده است. مشکلات شیردهی از پستان مادر




تاریخ : پنجشنبه 5 بهمن 1396 | 11:49 ق.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
سرفه
برونشیت اصطلاحی است كه به التهاب لوله های نایژه ای ( برونش ها معابر اصلی هوایی هستند كه هوا را به داخل بافت ریه وارد می كنند) اطلا ق می شود. زمانی كه این معابر تحریك می شوند "موكوس" ترشح می كنند كه باعث ایجاد سرفه می شود تا معابر هوایی پاك شود. سرفه علامت اولیه برونشیت است . تمام سرفه ها از برونشیت ناشی نمی شوند ؛ اما برونشیت تقریباً همیشه باعث سرفه می شود. چه به برونشیت مبتلا باشید و چه به یك سرفه ساده ، برای تسكین آن باید عامل ایجاد آن را شناسایی كنید.

اگر طی چند هفته گذشته سرفه می كرده اید و شدت آن در حال افزایش است ، اگربه دلیل نامعلوم بیش از سه هفته است كه سرفه می كنید، اگر برای تنفس مشكل دارید یا اگر سرفه های خشك می كنید ، بدون آن كه به سایر علائم مبتلا باشید بهتر است با پزشك خود مشورت كنید ؛ زیرا این سرفه ها ممكن است نشانه ای از یك مشكل جدی تر باشند.

در صورتی كه سرفه با خلط روشن یا سفید توأم باشد، نشانه آن است كه احتمالاً باید آن را چند روزی تحمل كنید. ممكن است  این حالت نتیجه دوره حاد بیماری سرما خوردگی یا آنفلوانزا باشد و تلاش بدن برای رهایی یافتن از خلطی است كه در نتیجه مبارزه با عفونت به وجود آمده است . این شكل از سرفه كه ممكن است برونشیت حاد نامیده شود، ناشی از یك عفونت ویروسی است كه هرچند ناراحت كننده است ولی وجود آن ضروری است. درصورتی كه با سرفه ، گلوی شما تحریك می شود، می توانید با نمك محلول در آب گرم ، درد آن را تسكین دهید. به علاوه استفاده از یك مرطوب كننده درشب به تسكین سرفه و بهبود خواب كمك می كند.

در صورتی كه سرفه با خلط زرد یا سبز رنگ همراه باشد ، احتمالاً به عفونتی مبتلا هستید كه مستلزم درمان با آنتی بیوتی كها خواهد بود وبهتر است به پزشك مراجعه كنید. در صورتی كه سرفه ، خشك یا بدون خلط باشد ، باید علت آن را پیدا كنید و درصدد درمان آن برآیید.

علل شایع سرفه

استعمال دخانیات یكی از مهم ترین علل است. دلیلش آن است كه دود سیگار مداوم ، معابر نایژه ای را تحریك می كند. بسیاری از افراد سیگاری صبح ها بر اثر سرفه ای كه با كمی  خلط  رنگی همراه است ، بیدار می شوند. مسلماً درمان این حالت ، قطع سیگار است. برخی بیماران شكایت می كنند كه با قطع سیگار، عملا سرفه آنها بدتر می شود. علت این امر آن است كه نیكوتین ( ماده مؤثر موجود در سیگار) مژه های ریه ها را شل می كند و به دود و سموم اجازه ورود می دهد . با قطع مصرف سیگار، مژه ها مجدداً فعال می شوند وهر نوع افزایش سرفه ای بالطبع نشانه خوبی تلقی می شود، زیرا نشانه فعالیت مژه هایی است كه ریه ها را از مواد زاید پاك می  كنند.

بسیاری افراد به سرفه های مزمن صبحگاهی مبتلا هستند. اغلب این افراد سیگاری نیز هستند و گمان می كنند كه این سرفه صبحگاهی ، طبیعی است .اما در صورتی كه چند هفته ادامه یابد، به ویژه در زمستان و حداقل طی دو زمستان متوالی عود كند، ممكن است برونشیت مزمن تلقی شود و باید بیمار جهت تشخیص دقیق به پزشك مراجعه كند.
در صورتی كه به برونشیت مزمن مبتلا هستید، اولین كاری كه باید انجام دهید، ترك سیگار و پرهیز از محیط انباشته از دود سیگار است .

آسم ممكن است باعث سرفه مزمن شود. زمانی كه آسم را مهاركنید، سرفه كاملاً كاهش خواهد یافت یا قطع خواهد شد.

سینوزیت و ترشح مزمن پشت حلق شب ها به دلیل ریختن موكوس از سینوس ها به سمت نایژه ها ، باعث تحریك سینه می شود. این امر باعث سرفه صبحگاهی می شود. البته ممكن است سرفه در تمام طول روز هم وجود داشته باشد، كه با خلط روشن یا سفید همراه است.

بیمارانی وجود دارند كه ماهها پس از سرماخوردگی دچار سرفه های مداوم هستند. با مشاهده این مطلب كه سرفه دیگر با عفونت مرتبط نیست ، پزشك بیمار را از نظر آلرژی های غذایی مورد آزمایش قرارمی دهد.  اغلب این سرفه ها به دلیل حساسیت به برخی مواد غذایی است. چنین حساسیتی ، حتی درمواردی كه قبلاً نیز آن را تجربه نكرده اید، ممكن است خود به دنبال سرماخوردگی ، هنگامی كه دستگاه ایمنی ضعیف است، بروز كند. درمان این حالت ، حذف غذایی است كه باعث حساسیت شده است. در اغلب موارد، هر نوع غذای حساسیت زایی را می توان ظرف چند ماه ، پس از آنكه بدن مجدداً ایمنی خود را به دست آورد، دوباره مصرف كرد.

برخی داروهای ضد فشار خون باعث سرفه مزمن می شوند. شایع ترین این داروها كاپتوپریل (Captopril) و انالاپریل(Enalapril) هستند. در صورتی كه تحت درمان با داروی كنترل فشارخون هستید و از سرفه مداوم رنج می برید، درباره تغییر داروی خود با پزشك مشورت كنید. درصورتی كه سرفه بر اثر دارو باشد ، با قطع مصرف آن ظرف چند روز بهبودی حاصل می شود.

برخی افراد بر اثر بازگشت اسید معده دچار سرفه می شوند. این حالت زمانی رخ می دهد كه محتویات معده به داخل مری باز گردد. این كسالت با سوء هاضمه و ترش كردن نیز همراه است. مراجعه به پزشك معالج و تهیه چند عكس رادیولوژی به تعیین دقیق این مشكل كمك می كند.

احتمال دارد سرفه پس از استنشاق مواد محرك ریه  نظیر مایعاتی كه حاوی آمونیاك هستند، رخ دهد. البته چنین سرفه ای به سرعت برطرف می شود و به  شرط  آن كه مجدداً در معرض عامل محرك قرار نگیرد حداكثر ظرف چند ساعت برطرف خواهد شد.

نسخه طبیعی درمان سرفه / برونشیت

- منبع سرفه را مشخص كنید.

در صورتی كه سرفه  با خلط روشن همراه باشد و یك یا دو روز طول بكشد معمولاً علت آن سرماخوردگی یا آنفلوآنزای ویروسی است . گلودرد خود را با غرغره آب نمك تسكین دهید. هرچند  ساعت یك بار غرغره  كنید و اجازه دهید سرفه ادامه یابد تا ریه های شما از شر ترشحات و خلط راحت شود.

در صورتی كه سرفه خشك و بدون خلط  باشد، به اطلاعات مطرح شده درباره علل زیر مراجعه كنید. سیگار، آسم ، سینوزیت ، آلرژی غذایی ، داروهای ضد فشارخون ، برگشت اسید معده یا استنشاق مواد محرك.

در صورتی كه سرفه با خلط همراه باشد، اما خلطِ حاصل زرد یا سبز باشد، احتمالاً در نتیجه عفونت رخ داده است و مستلزم درمان با آنتی بیوتیك هاست. در این صورت بهتراست به پزشك مراجعه كنید.
کانال ما در تلگرام
https://t.me/joinchat/AAAAAD9FzkpIs47sV6vI0g


تاریخ : پنجشنبه 5 بهمن 1396 | 11:04 ق.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یک بیماری معمول بوده که در روده بزرگ رخ می دهد. سندرم روده تحریک پذیر علایمی همچون درد و گرفتگی شکم، نفخ شکم، اسهال و یبوست دارد. بااینکه این بیماری مشکلات آزاردهنده برای فرد ایجاد می کند، اما آسیبی دائمی به روده بزرگ (colon) نمی رساند.   اکثر افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر با یادگیری روش های کنترل آن بهبود یافته و بیماری زیادآزارشان نمی دهد، این بیماری خیلی بندرت ممکن است باعث از کار افتادگی شود.   خوشبختانه برخلاف بیشتر بیماری های جدی روده‌ای همچون بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و سندرم روده ملتهب، این بیماری باعث التهاب، تغییر در لایه های روده و یا سندرم روده تحریک پذیرافزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ (سرطان کولون) نمی شود. در بیشتر موارد با مدیریت رژیم غذایی، سبک زندگی و استرس می شود، سندرم روده تحریک پذیر را کنترل و درمان نمود.      مقاله مرتبط: سندرم روده تحریک پذیر (IBS) چیست؟  علایم سندرم روده تحریک پذیر  نشانه ها و علایم سندرم روده تحریک پذیر، بین افراد مختلف متفاوت بوده و بعضی اوقتا علایم آن با سایر بیماری ها اشتباه گرفته می شود معمول ترین این علایم شامل:      درد در ناحیه پایین شکم     نفخ و باد شکم     اسهال یا یبوست و یا هر دو آنها     وجود بلغم و مخاط در مدفوع     احساس نیاز سریع به مدفوع صبح ها و یا بعد از غذا     تسکین درد بعد از اجابت مزاج     احساس اینکه همه مدفوع خالی نشده است  بالای ۶۰ درصد افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر، دچار مشکلات روانی و ذهنی همچون افسردگی، اضطراب هم می شوند. بعضی از افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر میزان کمی سروتونین در بدن خود دارند.  سندرم روده تحریک پذیر بر جذب مواد مغذی توسط بدن تاثیر می گذارد، بهمین دلیل ممکن است افراد مبتلا به این بیماری همه مواد مغذی لازم بدنشان را دریافت ننمایند.  برای بیشتر افراد سندرم روده تحریک پذیر بیماری ای مزمن بوده ولی گاهی اوقات علایم آن شدید تر و یا ضعیف تر می شود. از آنجاییکه علایم این سندرم با سایر بیماری های خطرنام مشترک است، مراجعه به پزشک برای مشخص کردن نوع بیماری ضروری است. دلایل ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر  محققان دلیل اصلی ابتلای افراد به سندرم روده ترحیک پذیر را نمی دانند. با اینحال عواملی که محرک ابتلای فرد به سندرم روده تحریک پذیر را افزایش می شوند، شامل بعضی غذاها همچون شیر، شکلات و …، استرس و تغییرات هورمونی در زنان (در دوران قاعدگی و یا قبل و بعد از آن)، بعضی از انواع آنتی بیوتیک هها، عفونت در دستگاه گوارش و عوامل ژنتیکی می باشند.  همه افراد ممکن است مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر شوند، اما افراد جوان (زیر ۳۵ سال)، زنان و افرادیکه در خانواده شان سابقه این بیماری وجود دارد، در خطر بیشتری می باشند. درمان سندرم روده تحریک پذیر  هدف از درمان سندرم روده تحریک پذیر بهبود علایم و شدت آن است، وگرنه درمان کاملی برای آن وجود ندارد. برای بعضی از افراد این درمان شامل تغییر در رژیم غذایی می شود. مصرف بیشتر فیبرها و کاهش مصرف محرک ها همچون کافئین از جمله تغییرات رژیم غذایی می باشند. کاهش اضطراب نیز یکی دیگر از راههای مفید درمان می باشد. انواع درمان هایی که برای حل مشکل سندرم روده تحریک پذیر استفاده می شوند، شامل:      درمان دارویی         استفاده از داروهای آنتی کلی نرژیک (Anticholinergic) برای کاهش درد و آرام کردن ماهیچه های روده.         استفاده از داروهای ضد گاز (Antiflatulents) برای کاهش گاز روده ها.         استفاده از داروهای ضد اسهال، برای کاهش و توقف اسهال.         استفاده از مکمل های حاوی فیبر، برای کمک به درمان یبوست و اسهال.         استفاده از داروهای ضدافسردگی، برای کاهش درد و یا درمان افسردگی ناشی از سندرم روده تحریک پذیر.      درمان با تغییرات سبک زندگی  در خیلی از موارد تغییرات ساده در رژیم غذایی و سبک زندگی می تواند برای درمان سندرم روده تحریک پذیر مفید باشد. توجه کنید که استفاده از این درمان سریع نبوده و مدتی طول می کشد تا بدن به این نوع از درمان عادت نماید. انواع تغییرات و درمان های خانگی شامل:          افزایش تدریجی میزان فیبر موجود در غذا ( در بعضی افراد بهتر است فیبر خوراکی را کاهش دهند و از انواع مکمل های حاوی فیبر استفاده نمایند)         غذاها را در وعده های غذایی کوچک تر و تعداد وعده های بیشتر میل نمایید.         در صورتیکه بدن شما با لاکتوز مشکل دارد بجای شیر از ماست استفاده کنید. میزان فرآورده های شیری را کاهش داده و بهمراه سایر غذاها مصرف نمایید. بعضی اوقات نیاز به قطع مصرف لبنیات می باشد. در این شرایط حتما به یک متخصص تغذیه برای مشورت درباره جایگزین محصولات لبنی مراجعه نمایید.         میزان مصرف مایعات را افزایش دهید، بهترین منبع مایعات آب می باشد.         مرتبا ورزش نمایید، ورزش به بهبود افسردگی و استرس کمک کرده، همچنین برای بهبود سندرم روده تحریک پذیر هم مناسب است.      درمان با طب جایگزین         از طب سوزنی استفاده نمایید، در بعضی از افراد مبتلا طب سوزنی در بهبود عملکرد روده ها و کاهش درد بیماری موثر بوده است.         مصرف نعناع هم ممکن است، در کاهش شدت این بیماری مفید باشد.         پروبیوتیک یکی از باکتری های خوب است که در روده زندگی کرده و یافت می شود و در بعضی از خوراکی ها همچون ماست و محصولات لبنی یافت می شود. افزایش میزان پروبیوتیک در رژیم غذایی هم ممکن است به کاهش شدت بیماری سندرم روده تحریک پذیر کمک نماید.  پیشگیری از سندرم روده تحریک پذیر  شما نمی توانید از ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر پیشگیری نمایید، اما با رعایت موارد مختلفی که در قبل گفته شد و همچنین ترک سیگار، اجتناب از مصرف کافئین و سایر غذاهایی که شدت بیماری را بدتر می کنند و ورزش منظم، می توانید شدت بیماری را کاهش داده و فاصله بین حملات بیماری را افزایش دهید.

تاریخ : دوشنبه 27 آذر 1396 | 11:14 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
سرم  سرم‌ها محلول‌های مایع نگهدارنده یا کریستالوئیدی حاوی الکترولیت، آب و نیازهای سلولی هستند که از طریق سیاهرگ‌ها تجویز می‌شوند.  سرمها اصولاً به چهار گروه کلی تقسیم‌بندی می‌شوند:  ۱. محلولهای کریستالوئید جهت جبران کاهش مایعات یا الکترولیتها مانند سرم رینگر، رینگرلاکتات، سرم نرمال سالین، سرم قندی نمکی و سرم قندی  ۲. محلولهای کلوئید جایگزین پلاسما جهت جبران کاهش حجم داخل عروقی مانند دکستران و هماکسل  ۳. محلولهای غذایی (جایگزینی تغذیه وریدی) مانند سرم آمینو اسیدی و سرم اینترالیپیدی  ۴. محلولهای با کاربرد درمانی خاص مانند سرم مانیتول  محلولهای کریستالوئید ممکن است جهت جانشین کردن الکترولیتها و آب از دست رفته از طریق اسهال و استفراغ بکار روند. مصرف بیش از حد آنها سبب تجمع سدیم و حجم آب اضافی در بدن، اِدِم ریوی و نارسایی قلب می‌شود. محلولهای هیپرتونیک در درمان مسمومیت با آب و افزایش حجم آب خالص بکار می‌روند.

سرم کلرید سدیم(نمکی)(نرمال سالین)  گروه درمانی این سرم، الکترولیت است و ترکیبات آن شامل سدیم و کلراید و PH محلول ۷–۴٫۵ می‌باشد. این سرم برای جایگزینی مایعات و الکترولیت در صورت کم بودن سدیم به دلیل از دست رفتن الکترولیتها بکار می‌رود. در بیمارانی که قادر به مصرف مایعات و غذا از راه دهان نیستند محلولهای هیپرتونیک به صورت تزریق وریدی همراه با محلولهای قندی مصرف می‌شود. تزریق وریدی این سرم به عنوان حلال بعضی داروها بکار می‌رود. نرمال سالین به سرم کلرید سدیم نه دهم درصد گفته می‌شود.

سرم دکستروز(قندی) محلولهایی که فقط مواد قندی دارندوفاقد الکترولیت هستند سرم قندی دکستروز 5% ، سرم قندی 10% ،سرم قندی 20% 

 قندی دكستروز 5% %5قند و بقیه آب است دكستروز واتر به منظور k.v.o استفاده میشود كمك به دفع مواد زاید توسط كلیه ها وتامین انرژی مورد نیاز بدن استفاده میشود.دكستروز 5% هیچ الكترولیتی ندارد زمانی كه انسان نمی تواند به صورت خوراكی مایعات دریافت كند یا دچار افت قند خون است مصرف میشود دكستروز را میتوان در كنار سالین به عنوان منبع تامین انرژی در درمان اسهال به كار برد . گروه درمانی این سرم به عنوان جانشین شونده پلاسمای خون است تركیبات ان شامل دكستروز یا كلروسدیم است افزاینده سریع الاثر حجم پلاسما اثر كلوییدی اسموتیك دارد كه مایعات را از فضای بینابینی به داخل عروق كشیده وباعث افزایش حجم خون می شود ودكستران 40% چسبندگی اریتروسیتها را كم كرده و باعث كاهش چگالی خون میگردد در درمان كمكی شوك ناشی از خونریزی , سوختگی و جراحی به كار رفته ومقدار تجویز دارو بستگی به میزان مایعات از دست رفته و غلظت خون دارد دكستران در موارد ادم ریوی وبیماران كلیوی نباید استفاده شود در دسته بندی دارویی , دكستروزها جزو كربوهیدراتها هستند ودر دسته بندی درمانی تركیب غذایی محصول حاوی كالری و جا یگزین كننده حجم مایعات است.

محلول دکستروز سالین ( سرم قندی نمکی ) (1/32/3):  این محلول تزریقی از نظر ترکیبات شیمیایی معادل سرم قندی 5% دارای گلوکز٬ همانند نرمال سالین 0.9 % حاوی کلرور سدیم است به عبارتی می توان گفت یک لیتر از محلول دکستروز سالین 5% حاوی ترکیب شیمیایی یک لیتر محلول دکستروز 5% (دارای 50 گرم گلوکز) و یک لیتر نرمال سالین ( 154 میلی اکی والان کلرور سدیم ) می باشد.  موارد مصرف:  o تامین انرژی٬ آب والکترولیتهای مورد نیاز در تغذیه پارنترال موقتی در بیمارانی که نمی توانند یا نباید تغذیه کنند.  o گاستروانتریت: علاوه بر تامین آب والکترولیتهای از دست رفته مقداری از انرژی بیماران در حال استراحت گوارشی تامین می گردد.  o مسمومیتها: به علت دارا بودن مواد قندی دیورز بیماران تشدید یافته وکلرور سدیم موجود در آن می تواند کلرور سدیم از دست رفته بیماران در اثر دیورز جبران کند.  o نکته: مصرف دکستروز سالین 5% به علت دارا بودن کلرور سدیم می تواند مختصری بر فشار خون بیافزاید.  موارد عدم مصرف: محدودیت تزریق این محلول با نرمال سالین و دکستروز 5% مشترک می باشد. بنابر این مصرف این محلول در بیماران ادماتو٬ تحت درمان با کورتون و دیابت ممنوع میباشد. عوارض حاصل از تزریق محلول دکستروز 5% و نرمال سالین به سراغ بیمار خواهد آمد .
دکتر
سرم رینگر در جایگزینی الکترولیتهای از دست رفته، در مواردی که از دست دادن یون کلر بیشتر از یون سدیم باشد، مانند گاستروآنتریت، در تغذیه پارانترال کوتاه مدت به همراه سایر محلولهای تزریقی، درمان دهیدراتاسیون ناشی از اسیدوز دیابتی، در جایگزینی مایعات از دست رفته در حین عمل جراحی در صورت نبودن رینگر لاکتات محلول مناسب تری نسبت به سایر محلولهای تزریق است، در شوک هیپوولومیک بر سایر محلولهای قندی نمکی ارجحیت دارد، به همراه سایر محلولها در سرم تراپی به منظور جلوگیری از هیپوکالمی به همراه مدرهای تزریقی مانند فوروزماید و سایر محلولهای دیورتیک مانند مانیتول استفاده می‌شود.

تفاوت رینگر با رینگر لاکتات :  گروه درمانی سرم رینگرلاکتات الکترولیت و جانشین شونده پلاسما است. این سرم چند الکترولیتی است و شامل سدیم، پتاسیم، کلسیم، کلر و لاکتات می‌باشد. رینگر لاکتات یک محلول یونی است که حجم خون را افزایش داده و تعادل آب و الکترولیتها را برقرار می‌سازد. یون لاکتات موجود در این فرآورده که به سرعت به یون بی‌کربنات متابولیزه می‌شود، در تنظیم تعادل اسید - باز دخالت دارد. این سرم برای جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته، برقراری تعادل مجدد آب و الکترولیت بدن به خصوص قبل و پس از جراحی مصرف می‌شود.. اما سرم رینگر علاوه بر دارا بودن NaCl به مقدار مشابه در سرم نرمال سالین حاوی مقادیری K+ و Ca++ با غلظت ایزوتونیک می‌باشد. در واقع رینگر نرمال سالینی است که مقادیری K+ و Ca++ به آن اضافه شده است. از نظر غلظت اسمزی محلولی ایزوتونیک بوده، اسمولاریته آن در حدود ۲۱۰ میلی اسمول در لیتر می‌باشد؛ بنابراین با تزریق رینگر به همراه سایر محلولها مقادیری از پتاسیم مورد نیاز بیماران N.P.O تأمین می‌گردد.

موارد منع رینگر: احتقانی قلب. مصرف در بارداری و شیردهی مجاز است. در نارسایی کلیه بدن نمی‌تواند پتاسیم موجود در این محلول را دفع کند و ممکن است پتاسیم تا حد خطرناکی در بدن تجمع یابد.




تاریخ : یکشنبه 19 آذر 1396 | 06:27 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
فتق چیست؟ فتق زمانی اتفاق می افتد که لایه های درونی عضله شکمی ضعیف شده ، منجر به تورم یا پارگی شود . همانطور که تیوپ از داخل به تایر آسیب دیده فشار می آورد ، لایه داخلی شکم هم به دیواره شکم تضعیف شده فشار آورده و یک کیسه بادکنک مانند درست میکند، واین باعث میشود احشاء درونی شکم یا بافت شکمی به درون این کیسه رانده شوند . فتق ممکن است ایجاد دردهای بسیار شدید کند و با بروز مشکلات جدی دیگر ممکن است نیاز به جراحی اورژانس پیدا  کند .      هم زنان و هم مردان ممکن است دچار فتق شوند .     شما ممکن است به طور مادرزادی با فتق به دنیا بیایید و یا بعدا به آن مبتلا شوید.     فتق خود به خود از بین نمی رود و با گذشت زمان بهتر نمیشود .  چطور بفهمیم فتق داریم ؟ *جاهایی که معمولا در آن فتق ایجاد میشود عبارتند از: کشاله ران ، ناف و یا محلی که قبلا در آن جراحی انجام شده است  . *تشخیص فتق معمولا ساده است : شما ممکن است یک برآمدکی زیر پوست را احساس کنید.  یا ممکن است هنگام  بلند کردن اشیاء سنگین ، سرفه کردن ، زور زدن هنگام دفع ادرار یا اجابت مزاج و یا موقع نشستن یا ایستادن طولانی مدت درد احساس کنید. * درد ممکن است شدید باشد یا درد خفیفی که در طول روز شدت پیدا کند. * دردهای شدید و ممتد ، قرمزی ، فشار ، علامتهایی هستند که نشان می دهند فتق ممکن است گیر کرده یا روبه گانگرن شده باشد . در صورت مشاهده این علایم باید هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید .  چه چیز باعث فتق میشود؟ به طور طبیعی دیواره شکم دارای مناطقی است که احتمال ضعیف شدن آنها می رود . فتق ممکن است بر اثر وارد شدن فشار زیاد به این قسمتهای دیواره شکم ، افزایش سن ، جراحت ، یک برش یا زخم کهنه یا یک ضعف مادر زادی  بروز کند . هر کس در هر سنی ممکن است به فتق دچار شود . بیشتر موارد فتق در کودکان مادرزادی است . در بزرگسالان ، یک ضعف طبیعی یا فشارناشی از بلند کردن جسم سنگین ، سرفه  مداوم ، مشکل در اجابت مزاج  یا دفع ادرار باعث میشود دیواره شکم ضعیف شده یا گسسته شود . مزیت های درمان با لاپاراسکوپی چیست ؟ درمان فتق به روش لاپاراسکوپی تکنیکی است که با ایجاد  برشهای کوچک ، و استفاده از تلسکوپ و چسب زخم (مش ) پارگیهایی که در  دیواره شکم (عضله )  بوجود آمده است ترمیم می شوند. در پاره ای موارد این روش این امکان را میدهد تا بیمار، با درد و ناراحتی کمتر، زودتر به کار و فعالیتهای روزمره خود باز گردد. آیا شما نیاز به جراحی لاپاراسکوپی فتق دارید؟ تنها بعد از یک معاینه کامل و دقیق جراح شما می تواند تعیین کند که آیا لاپاراسکوپی برای شما مناسب است یا نه ؟ این روش ممکن است برای برخی از کسانی که قبلا جراحی های شکم داشته اند یا تحت شرایط درمانی خاصی هستند مناسب نباشد . چه آمادگیهایی مورد نیاز است ؟ * بیشتر جراحی های  فتق به صورت سرپایی انجام می شوند  ؛  بنابراین شما در همان روز جراحی مرخص می شوید . * آمادگیهای قبل از عمل بستگی به  سن و وضعیت پزشکی شما، نتیجه آزمایش خون، معاینات پزشکی ، عکس قفسه سینه و نوار قلب دارد . * بعد از اینکه جراح خطرات و مزایای جراحی را برای شما توضیح داد شما رضایت نامه عمل جراحی را امضا می  کنید . * بهتر است شب یا صبح قبل از عمل دوش بگیرید . * اگر مشکل اجابت مزاج دارید ( یبوست ) ممکن است با مشورت جراح تنقیه یا آمادگی مشابهی برای شما تجویز شود . * از نیمه شب قبل از جراحی نباید چیزی نوشیده یا بخورید. فقط داروهایی که جراح به شما اجازه میدهد تا صبح روز عمل با مقدار کمی آب مصرف کنید. * داروهایی مثل آسپرین ، داروهای رقیق کننده خون ، داروهای ضد التهاب (داروهای آرتروز) و ویتامین E    باید  از چند روز تا یک هفته قبل از عمل مصرف نشوند . * داروهای رژیمی یا داروی گیاهی St. John’s Wort  نباید از 2 هفته قبل از عمل مصرف شوند . * سیگار را ترک کنید و برای هرچیزی که ممکن است در منزل نیاز داشته باشید برنامه ریزی کنید . عمل چگونه انجام میشود ؟ بیمار مبتلا به فتق گزینه های کمی پیش رو دارد : *  استفاده از فتق بند ندرتاً تجویز می شود و معمولاً بی اثر است . * بیشتر مواقع فتق نیاز به جراحی دارد . * جراحی به یکی از 2 روش زیر انجام می شود : 1 : جراحی باز: که در آن یک برش 8 تا 10 سانتی متری که در ناحیه کشاله ران یا ناحیه مبتلا به فتق ایجاد میشود . این برش در درون پوست و چربیهای زیر پوستی آنقدر پیش می رود تا جراح به سطح ضایعه دسترسی پیدا کند . ممکن است جراح از یک چسب زخم کوچک جراحی برای ترمیم ضایعه یا سوراخ فتق استفاده کند. این روش معمولا با  بی حسی موضعی و داروی خواب آور انجام میشود اما ممکن است از بی حسی  نخاعی یا بیهوشی عمومی استفاده شود . 2 : جراحی به روش لاپاراسکوپی : در این روش یک لاپاراسکوپ ( تلسکوپ کوچک ) که به دوربین مخصوصی متصل است توسط یک کانولا ( لوله تو خالی ) وارد بدن شده و به جراح این امکان را می دهد که فتق و بافتهای اطراف ان را در یک مانیتور مشاهده کند . لوله های دیگری هم برای اینکه جراح بتواند جراحی را انجام دهد وارد بدن می شوند . معمولا 3 یا 4 سوراخ یک ساننبمتری مورد نیاز می باشد. فتق از ناحیه پشت دیواره  شکم ترمیم می شود . یک چسب زخم کوچک جراحی روی سوراخ فتق شده گذاشته شده و با وسایل جراحی کوچکی در محل ثابت نگهداشته می شود این نوع جراحی معمولا از طریق بیهوشی عمومی انجام می شود و ندرتاً از بی حسی نخاعی یا موضعی استفاده می شود .  اگر عمل جراحی از طریق لاپاراسکوپی قابل انجام نباشد چه اتفاقی می افتد؟ روش لاپاراسکوپی برای تعداد اندکی از بیماران غیر قابل انجام است . عواملی که احتمال انتخاب یا تبدیل عمل جراحی از لاپاروسکوپی به جراحی باز را بالا می برد ممکن  است شامل این موارد باشند : چاقی ، سابقه جراحی های قبلی شکم ، که زخم متراکم بافتی به جا گذاشته باشد ، عدم توانایی در دیدن ارگانهای داخل بدن با لاپاروسکوپ و یا مشکل خونریزی در حین جراحی . تصمیم گیری در باره اینکه آیا جراحی باز باید انجام شود یا خیر تصمیمی است که جراح قبل و یا در حین جراحی می گیرد . زمانی که جراح احساس کند که مطمئن تر آن است که جراحی لاپاراسکوپی به جراحی باز تبدیل شود این مسأله پیچیده ای نیست و بلکه بیشتر به نظر و قضاوت جراح بستگی دارد و این کار  فقط به خاطر سلامت بیمار انجام می شود . بعد از عمل چه اتفاقی می افتد؟ * بعد از جراحی شما رابه اتاق ریکاوری می برند و در آنجا برای یکی دو ساعت تحت کنترل قرار می دهند  تا کاملا به هوش بیایید. * وقتی به هوش آمدید و توانستید راه بروید مرخص می شوید . * بعد از  هرگونه جراحی فتق از 24 تا 48 ساعت ممکن است احساس درد داشته باشید . * توصیه می شود روز بعد از جراحی سر پا باشید . * در  جراحی فتق به روش لاپاراسکوپی احتمالاً پس از مدت زمان کوتاهی به زندگی و فعالیت های روزمره خود باز می گردید . این فعالیت ها شامل دوش گرفتن ، رانندگی ، بالا رفتن از پله ، بلند کردن اجسام و فعالیت های جنسی می باشند . * طی دو هفته بعد از عمل باید برای معاینه مجدد نزد دکتر بروید. چه مشکلاتی ممکن است پیش بیاید ؟ * هر جراحی ممکن است عوارضی داشته باشد. عوارض اولیه هر جراحی خونریزی و عفونت است که در لاپاراسکوپی خیلی کم اتفاق می افتد. * در موارد نادر  ممکن است به مثانه ، روده  ، عروق ، اعصاب و یا لوله اسپرمی که به بیضه می رود آسیب برسد . * مشکل دفع ادرارامری غیرعادی نیست،  و ممکن است حداکثر به مدت یک هفته  به سوند ادراری نیاز داشته باشید . * فتق بعد از جراحی قابل برگشت است . دلیل این بازگشت یا عود مجدد بیماری در دراز مدت هنوز  مشخص نیست . جراح می تواند به شما کمک کند ریسک جراحی را در مقابل عدم درمان فتق بپذیرید. چه زمانی نیاز به مشورت با پزشک دارید ؟ در صورت مشاهده موارد زیر حتما با پزشک یا جراح خود تماس بگیرید : * تب مزمن بالای 39 درجه * خونریزی * ورم شکم یا کشاله ران * دردی که با داروهای تجویز شده آرام نشود * تهوع ، استفراغ مداوم * عدم توانایی در دفع ادرار * لرز * سرفه مداوم یا تنگی نفس * ترشح چرکی از ناحیه برش خورده * قرمزی اطراف محل جراحی که در حال پیشرفت باشد * عدم توانایی در خوردن و آشامیدن.  

تاریخ : یکشنبه 19 آذر 1396 | 02:56 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
انجام تزریقات ناحیه تزریق را برهنه کرده و با پنبه الکلی دقیقاً پوست را تمیز کنید برای این منظور میتوانید پنبه الکلی را در مرکز محل تزریق قرارداده سپس به صورت دورانی با فشار مختصری آن را به طرف خارج بچرخانید. اجازه دهید که پوست خشک شود پنبه الکلی را بین انگشت سوم . چهارم دست غیرفعال خود (معمولا دست چپ)برای استفاده بعدی قرار دهید در حالی که منتظر خشک شدن پوست از ماده ضدعفونی کننده هستید پوشش روی سوزن رتزریقات: ا بردارید برای این منظور به طریقی اقدام کنید که سوزن آلوده نشود هوای موجود در سرنگ را کاملا خالی کنید تا قطره ای از دارو بر روی سطح مورب نوک سوزن دیده شود چنانچه لازم است کل دارو به بدن وارد شود در حدود ۲میلی لیتر هوا در داخل سرنگ بگذارید سرنگ را در دست راست خود بین انگشتان و شصت بگیرید. با استفاده از دست دیگر پوست را کشیده یا فشار دهید انتخاب این روش بسته به محل تزریق و وضعیت پوست می تواند متفاوت باشد با یک حرکت ثابت ؛آرام و سریع بسته به نوع تزریق و محل آن سوزن را وارد پوست کنید سپس با دست چپ خود بدنه سرنگ را گرفته و دست راست خودرا به دسته پیستون منتقل کنید با دست راست خود پیستون را به آهستگی به طرف خارج بکشید اگر خون وارد سرنگ شد آن را به طریقی که در ذیل خواهید آموخت خارج کنید سوزن را دور انداخته تزریق دیگر آماده کنید پنبه الکلی راکه بین انگشتا ن ۳ و۴دست چپ خود قرار داده بودید در اطراف محل تزریق قرار داده سوزن را به سرعت از داخل پوست در امتداد مسیر تزریق خارج کنید و پنبه الکلی را در محل خروج سوزن قرار دهید پنبه الکلی را به آرامی در محل تزریق فشار دهید در صورت خونریزی فشار بیشتری به محل تزریق وارد آورید تا خونریزی قطع بشود پس از اتمام تزریق وسایل را به اطاق پانسمان ببریدپوشش سر سوزن را به روی آن قرار داده سوزن و سرنگ و پنبه الکل را درون سطل زباله بیاندازیدبقیه وسایل را تمیز کرده در محل مخصوص به خود قرار دهید  محل تزریق :  الف-ناحیه درسوگلوتیال برروی عضلات ضخیم باسن   محل تزریق در این عضله معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در حدود ۵-۸سانتی متر پایین تر از کرست ایلیاک خواهد بود که به دو روش مشخص می گردد. یک لب باسن را با خطوط فرضی به چهار قسمت تقسیم کنید در این هنگام شما با لمس کرست ایلیاک از انتخاب محل صحیح تزریق که به اندازه کافی بالامی باشد مطمئن شده اید .انتخاب محل تزریق بدون لمس کرست ایلیاک روش مطمنی نخواهد بود  عضله رکتوس فمورس ؛ در عضلات گروه چهار سر ران این محل در قسمت جلوی ران قرار گرفته است این محل برای شیرخواران ؛ کودکان و بزرگسالان در مواردی که استفاده از محلهای دیگر مجاز نمی باشد مورد استفاده قرار خواهد گرفت.  عضله دلتویید وسه سر بازو ؛ این عضله بر روی قسمت کناری فوقانی باسن قراردارد معمولاً برای تزریق عضلانی بکار نمی آید برای تعیین محل تزریق بر روی عضله دلتویید لازم است لبه پایین زایده اکرومیون لمس گردد همچنین قسمت میانی بازو که در مجاورت زیر بغل می باشد تعیین گردد مثلثی که قاعده آن در امتداد زایده اکرومیون و رأس آن بر روی بازو به مجاورت زیر بغل می باشد محل مناسب تزریق خواهد بود.که تقریباً ۵ سانتی متر پایین تر از زایده اکرومیون قراردارد همچنین سر کناری عضله سه سر روی قسمت خلفی فوقانی بازو می تواند برای تزریق مورد استفاده قرار گیرد محل مناسب حد وسط بین زایده اکرومیون و برجستگی استخوان آرنج می باشد این محل فقط در مواقعی مورد استفاده قرار می گیرد که محلهای دیگر مجاز نباشد وضعیت نشسته یا خوابیده می تواند برای این تزریق بکار گرفته شود و حجم قابل تزریق در عضله دلتویید ۲-۵/میلی لیتر می باشد.  برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود ضمناً هر چه میزان بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید استفاده کرد در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم است سوزن تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود  تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی که دارو برای پوست مضر بوده و موجب تحریکات پوستی و بافت زیرجلدی را فراهم می آورد استفاده می شود برای این منظور قبل از ورود به محل تزریق باید پوست محل تزریق در حدود ۵/۲-۵/۳به یک طرف کشیده شودپس از تزریق لازم است به مدت ۱۰ ثانیه فرصت دادوسپس سوزن را خارج نمود دراین مدت عضله شروع به جذب دارو نموده ضمناً دارو در عضله باقی مانده و راه خروج آن از عضله به بافت زیرجلدی و پوست مسدود می گردد از انجام ماساژ محل تزریق در این روش بایستی اجتناب کرد  نکته خیلی مهم این که حتما سوزن را تا جایی که ۵ الی ۱۰ میلیمتر بیرون باشه داخل کنید چون در غیر این صورت احتمال آبسه کردن زیاده .  تزریق زیر جلدی (S.C)    بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند شل غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده وبه همین دلیل معمولا سرعت جذب دارو در آن طولانی تر از عضله است (۲۰ تا ۳۰ دقیقه در مقابل ۵ تا ۱۰ دقیقه در تزریقات عضلانی) البته برخی از داروها سرعت جذبشان از بافت زیر جلدی برابر با عضله است (نظیر هپارین ) . برای تزریقات S.C معمولا از سرنگهای ۲ میلی لیتر یا کمتر و سر سوزن نمره ۲۴ تا ۲۶ و با طول ۱٫۵ سانتیمتر استفاده می شود . تزریقات S.C را می توان در هر نقطه ای انجام داد (نظیر بی حسی های موضعی ) ولی محلهای رایج قسمت فوقانی خارجی بازو ,جلوی ران , روی شکم و روی کتف ها می باشد . همانند تزریقات عضلانی بایستی در S.C نیز قبل از تزریق آسپیراسیون انجام شود (بجز در مورد هپارین) . روش کار بدین ترتیب است که چینی از پوست محل با انگشتان یک دست گرفته و بلند شده و سپس سوزن با زاویه ۴۵ تا ۹۰ در جه زیر جلد وارد و پس از آسپراسیون تزریق می شود (شکل ۸-۲Cool حداکثر گنجایش با فت زیر جلدی در یک نقطه (بدون بروز درد شدید )حدود ۲ میلی لیتر است و نبایستی بیش از ۵ میلی لیتر تزریق شود .  تزریق داخل جلدی  از تزریقات داخل جلدی (Intradermal) برای تست های آلرژیک , برخی از واکسیناسیونها و نیز بررسی پاسخ سیستم ایمنی (anergy screen) استفاده می شود و معمولا سرنگهای یک میلی لیتر مدرج (نظیر سرنگ توبرکولین) با سر سوزنهای نمره ۲۵ تا ۲۷ بکار برده می شود و اکثرا در سطح فلکسور ساعد (حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر از شیار آرنج ) انجام می شود . روش کار بدین ترتیب است که پوست محل با الکل پاک شده و سپس سوزن با زاویه ۱۵ درجه و به میزان ۲ تا ۳ میلیمتر داخل درم شده (شکل ۹-۲Cool و آنگاه دارو (معمولا ۰٫۱ میلی لیتر) به آرامی تزریق می شود که به صورت یک عدس برآمده می شود . در پایان بدون ماساژ سوزن خارج می شود و یک دایره به قطر یک سانتیمتر دور آن کشیده و ساعت و تاریخ تست نوشته می شود .  نکته – در تمامی تزریقاتی که سوزن به طور مایل وارد پوست می شود بایستی سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد .  رگ گیری  نمونه گیری و رگ گیری وریدهای محیطی  یکی از ساده ترین روشها برای ورود و تزریق داروها و مایعات به داخل جریان خون سیستمیک رگ گیری یا کانولاسیون وریدهای محیطی است. (Peripheral intravenous cannulation) که بر حسب مورد ممکن است از سر سوزنهای ساده , بال پروانه ای (Butterfly or scalp vein needle ) , آنژیو کت و غیره استفاده شود (شکل ۱۰-۲Cool که به همگی آنها کانول (Cannula) گفته می شود .  به طور کلی از سر سوزنهای ساده به منظور نمونه گیری خون یا تزریقات لحظه ای و موقت و از آنژیوکت برای مصارف طولانی مدت استفاده می شود . اسکالپ وین برای تمامی سنین و خصوصا کودکان مناسب بوده و برای مصارف کوتاه مدت بکار می رود .  مناسب ترین محل برای رگ گیری اندام فوقانی است (دست و ساعد) . از پا به دلیل ریسک بالای ترومبوفلبیت و دست و پاگیر بودن بندرت استفاده می شود (شکل ۱۱-۲Cool. رگ گیری بهتر است بر روی دست غیر غالب ودر دیستال انجام شود (تا در صورت عدم موفقیت قسمتهای پروگزیمال قابل استفاده باشد )و روی مفاصل نباشد.  تجهیزات مورد نیاز  ۱- پنبه های آغشته به الکل و بتادین , گاز استریل و دستکش یکبار مصرف  ۲- کانول وریدی (برحسب مورد , سرسوزن ساده یا اسکالپ وین , آنژیوکت و …)  ۳- سرنگ ۳ میلی لیتر ودر سورت نیاز به آنستزی , لیدو کائین ۱%  ۴- تورنیکه , نوار چسب ۱٫۵ تا ۲٫۵ سانتیمتری و در صورت لزوم تخته بازو (بیشتر برای اطفال)  # مقدمات کار  ۱- ست سرم را به سرم وصل نموده وبا جاری ساختن محلول , ست سرم را هواگیری و آماده نمایید.  ۲- تورنیکه را به بازو بسته ومحل مناسب برای رگ گیری را مشخص کنید .اگر رگ مشخص نباشد , از بیمار بخواهید انگشتان خود را چند بار باز و بسته نماید و یا اینکه با نرمه انگشتان یکی دو بار ضربه بروی محل رگ گیری مورد نظر بزنید ( موجب وازو اسپاسم و برجسته شدن رگ می شود ).  ۳- پوست محل را با بتادین و سپس الکل تمیز و سپس ضد عفونی نمایید.  !!! توجه: الکل به تنهایی یک محلول ضد عفونی کامل نبوده ودر بیماران پر خطر حتما بایستی محل با بتادین ضد عفونی شود و بدلیل ریسک آلودگی بهتر است در تمامی اعمال با خطر آلودگی دستکش به دست کنید.  !!! نکته : در بسیاری از بیماران (خصوصا افراد چاق و کودکان ) رگ ها قابل رؤیت نبوده و بایستی از طریق لمس کرده( با نرمه نوک انگشتان سبابه و میانه ) شناسایی و مشخص شوند.  الف) روش بکار بردن اسکالپ وین  ۱- اندازۀ مناسب سوزن را انتخاب کنید (در اکثر موارد نمره ۱۹ تا ۲۳)  ۲- انگشت شصت دست (یا سبابه و میانه) غیر غالب رابر روی دیستال محل مورد نظر بگذارید و با کشیدن پوست به طرف دیستال , پوست و رگ محل ورود سوزن را ثابت نگه دارید (شکل ۱۲-۲Cool.  ۳- دو بال اسکالپ وین را دو لا کرده و بین انگشتان شصت و سبابه نگه دارید (شکل ۱۲-۲Cool و روکش سرسوزن را در آورید.  ۴- در حالیکه سوراخ سوزن به طرف بالا است از فاصله نیم سانتیمتری محل ورود به داخل رگ با زاویه ۲۰تا ۳۰ در جه از سطح پوست , سوزن را از کنار (مماس بر) رگ وارد پوست نمایید (شکل ۱۳-۲Cool و با کاهش زاویه و پس از طی مسافت ۰٫۵ تا ۱ سانتیمتر در محاذات رگ (شکل ۱۲-۲Cool سر سوزن را منحرف کرده و به داخل رگ وارد کنید (شکل ۱۲-۲Cool. پس از ورود به داخل رگ (راه یافتن خون به داخل کانول ) سوزن را به موازات رگ گرفته (تقریبا مماس بر پوست ) و ان را تا یکی دو میلیمتر انتهایش به داخل رگ هدایت نمایید(شکل ۱۴-۲۸ B) . درصورت مهارت کافی می توان سوزن را به طور مستقیم وارد رگ نمود ولی معمولا رگ جابجا شده و موفقیت آمیز نیست(شکل ۱۳-۲Cool.  ۵- پس از ورود سر سوزن به داخل رگ ,تورنیکه را باز کنید و پس از استعمال یک پماد آنتی بیوتیک بر روی محل ورود سرسوزن , با نوار چسب سرسوزن رادر محل خود ثابت نگه دارید(شکل ۱۵-۲Cool.  نکته – تکنیک رگ گیری با سرسوزن مستقیم (و نمونه گیری خون ) همانند اسکالپ وین است و در پایان می توان طبق شکل ۱۶-۲۸ آن را ثابت نمود.  ب) روش کاربرد آنژیوکت  ۱- بر حسب اندازه رگ محل و مورد مصرف , اندازه مناسب آنژیوکت را انتخاب کنید (معمولا نمره ۱۶ تا ۲۰)(برای تزریق خون آنژیو کت ریزتر از نمره ۱۸ مناسب نیست).  ۲- در موارد آنژیوکت های بزرگ (کمتر از نمره ۱۵-۱۴) ابتدا پوست محل را بی حس نمایید.  ۳- تنۀ آنژیوکت را بین شست و انگشتان دوم , سوم و چهارم نگه دارید (به طوریکه سوراخ سر سوزن به طرف بالا باشد ).  ۴- با شست دست دیگر دیستال ناحیه را به طرف دیستال بکشید تا ورید ثابت و بی حرکت نگه داشته شود.  ۵- همانند روش اسکالپ وین , آنژیوکت را با زاویه ۲۰تا۳۰ درجه وارد پوست (و با کاهش زاویه )وارد رگ نمایید(شکل ۱۷-۲Cool. ۶- پس از ورود آنژیو کت به میزان ۰٫۵ سانتیمتر داخل رگ و مشاهده خروج خون , تورنیکه را باز کنید و سپس در حالیکه سوزن را ثابت نگه داشته اید کانول را به داخل رگ هدایت نمایید (شکل ۱۸-۲Cool.  ۷- با یک انگشت پروگزیمال رگ را فشار دهید و پس از در آوردن سوزن ست سرم یا درپوش آنژیوکت را به آن وصل کنید.  ۸- پماد آنتی بیوتیک موضعی بر روی سوراخ ورود کانول مالیده و با نوار چسب آنژیوکت را به پوست ثابت کنید.  توجه – پس از خروج قسمتی از کانول هیچگاه سوزن را به داخل کانول نرانید . زیرا ممکن است باعث کنده شدن قسمت دیستال کانول و در نتیجه آمبولی شود .  !!! نکته :  · در صورتیکه کانول داخل رگ نباشد با شروع تزریق محلول ,بیمار احساس درد کرده و محل برآمده می شود .  · در افراد مسن رگ ها اسکلروتیک و سخت هستند و به سرعت پاره و به اصطلاح بومبه می شوند . برای جلوگیری از این مساله از سوزنهای کمی کوچکتر استفاده کنید و تورنیکه را برای مدت طولانی نبندید.  · کانولهای وریدی نبایستی بیش از ۲ تا۳ روز در یک محل باقی بمانند.  ج) Scalp vein cannulation  یکی از روشهای بسیار خوب برای رگ گیری در کودکان کم سن وسال که امکان دستیابی به رگهای محیطی اندام وجود ندارد(اکثرا کودکان کوچکتر از یکسال ) رگ گیری وریدهای سر (فرونتال,سوپرااوربیتال,فاسیال خلفی , تمپورال سطحی و خلف گوش ) بسیار آسان است که از آن میان ورید تمپورال سطحی از همه مناسبتر است .  وسائل مورد نیاز: همانند تکنیکهای دیگر رگ گیری محیطی , با این تفاوت که از اسکالپ وین نمره ۲۳ تا ۲۷ (معمولا ۲۲تا۲۴) استفاده می شود.  روش عمل (شکل ۱۹-۲Cool :  ۱) موهای محل و اطراف آنرا به اندازه کافی بتراشید.  ۲) با استفاده از الکل و بتادین موضع را تمیز و ضد عفونی نمایید.  ۳) به کمک همکار سر کودک را کمی پایین تر از سطح قلب قرلر داده و سر وی را بی حرکت نگه دارید.  ۴) تورنیکه را دور سر ببندید.  ۵) همانند تکنیک رگ گیری با اسکالپ وین سر سوزن را وارد پوست و سپس رگ نمایید و تورنیکه را باز کنید(شکل های ۱۲-۲۸ ,۱۳-۲۸ , ۱۴-۲Cool  ۶) چند میلی لیتر محلول تزریقی (نرمال سالین) به داخل کانول تزریق کنید و پس از اطمینان از وجود کانول دراخل رگ آن را با نوار چسب به پوست متصل و ثابت نمایید(شکل ۱۹-۲Cool.  ۷) برای جلوگیری ار در آمدن اتفاقی کانول , کودک را در حد مورد نیاز محدود (restrain) کنید.  ج)نمونه گیری خون از ورید جوگولار خارجی  (اصول کلی نمونه گیری خون از سایر وریدهای محیطی و چه در بالغین همانند این روش است).  یکی از روشهای ساده نمونه گیری خون در کودکان کم سن وسال که امکان دسترسی به رگهای محیطی اندان وجود ندارد (خصوصا کودکان دهیدراته یا چاق ویا کمتر از یکسال ) گرفتن خون از ورید جوگولار خارجی است و محل مناسب برای آن مسیر عبور رگ بر روی عضله استرنوکلوئیدوماستوئید است.  وسایل مورد نیاز :  اسکالپ وین یا سرسوزن نمرۀ ۲۱ تا ۲۳ , سرنگ ۲ تا ۵ میلی لیتر , پنبه های الکلی و بتادینه, گاز استریل و لوله های مورد نیاز جمع آوری خون برای آزمایشات مربوطه  روش عمل (شکل ۲۰-۲Cool:  ۱) کودک را به صورت طاق باز قرار دهید , بطوری که شانه های وی در لبه تخت قرار گیرد و سر به یک طرف چرخیده و ۱۵ تا۲۰ درجه به پایین خم شود .  ۲) دستیار کودک را بی حرکت نگه دارد .  ۳) محل مورد نظر را با بتادین ضد عفونی نموده و سپس با پنبه آغشته به الکل پاک و با گاز خشک کنید.  ۴) با تحریک (نظیر ضربه زدن به کف پا)کودک را به گریه بیاندازید تا ورید ژوگولار خارجی پر و برجسته شود.  ۵) به کمک یک دست سر کودک را بی حرکت نگه داشته و پوست دیستال محل را کمی تحت کشش قرار دهید تا رگ ثابت شود.  ۶) سر سوزن یا اسکالپ وین متصل به سرنگرا از کنار و به موازات رگ وارد پوست و پس از mm 3-2 طی مسافت وارد رگ نمایید .  ۷) حین ورود سر سوزن به داخل رگ سرنگ را تحت پونکسیون قرار دهید تا در صورت ورود سر سوزن به داخل رگ مشخص شود.  Cool پس از وارد شدن سر سوزن به داخل رگ آن را ثابت نگه داشته و به آهستگی مقدار خون مورد نیاز را پونکسیون نمایید ودر پایان سر سوزن را در آورده و با چسباندن پنبه آغشته به بتادین برروی محل پونکسیون ,کودک را به حالت عادی باز گردانید.  تزریق در عضلات  در تزریق عضلانی ، دارو وارد عمق عضله می شود. در این نوع تزریق می توان حداکثر ۵ میلی لیتر دارو تزریق کرد. از آنجایی که بافت عضلانی اعصاب حسی کمی دارد ، تجویز داروهای تحریک کننده به صورت عضلانی درد کمتری ایجاد می کند.  اندیکاسیون های تزریق عضلانی : • جذب سریع دارو • داروهایی که نمی توان به صورت وریدی تزریق کرد • تجویز داروهایی که با آنزیم های گوارشی ایجاد تداخل می کنند  کنترااندیکاسیون ها : • اختلالات انعقادی • ادم یا ورم اندام ها یا محل تزریق • شوک • مصرف داروهای ترومبولیتیک • بیماری های انسدادی عروق محیطی • سکته قلبی یا MI  اصول کار :  قبل از شروع به کار وسایل مورد نیاز خود را آماده کنید تا در حین کار به مشکلی برنخورید. وسایل مورد نیاز شامل سرنگ و سرسوزن ، دارویی که قرار است تزریق شود ، پنبه الکلی ، دستکش یک بار مصرف و رسیور طول سوزن به عمق تزریق ، جثه بیمار ، مقدار چربی زیر پوست پوشاننده محلی که قرار است تزریق صورت گیرد و غلظت محلول بستگی دارد. ( برای تزریق سوسپانسیون ها و محلول های غلیظ از سرسوزن های بزرگتر استفاده میشود )  انتخاب محل تزریق :  انتخاب محل تزریق بستگی به وضعیت بیمار و هدف تزریق دارد. محل تزریق نبایستی ادماتو ، ملتهب ، دارای خال گوشتی ، علائم مادرزادی و ضایعات دیگر باشد.  تزریق در عضله ونتروگلوتئال :     کف دست خود را روی تروکانتر بزرگ استخوان ران قرار دهید ، به طوری که انگشت شست به طرف کشاله ران و سایر انگشتان به صورت کاملا باز از هم به طرف بالا قرار گیرند به طوری که انگشت اشاره روی خار خاصره قدامی – فوقانی استخوان ایلیاک قرار گیرد. محل تزریق در ناحیه است که بین انشگت شست و اشاره قرار می گیرد.                      تزریق در محل دورسوگلوتئال :     خار فوقانی – خلفی ایلیاک را به وسیله خطی به تروکانتر بزرگ استخوان ران وصل کنید ، محل دورسوگلوتئال در سمت طرفی و فوقانی قسمت وسط این خط قرار می گیرد. روش دیگر این است که ناحیه گلوتئال را به چهار قسمت تقسیم کنید و سپس در ربع فوقانی خارجی در حدود ۵-۷ سانتی متر پایین تر از ستیغ ایلیاک تزریق کنید. در این روش تزریق در داخل عضلات گلوتئال ( گلوتئوس مینیموس ، مدیوس و گوشه فوقانی خارجی عضله گلوتئوس ماکسیموس ) انجام می شود.  تزریق در عضله واستوس لترالیس :  بهترین محل برای ترزیق در این عضله قسمت میانی طرفی ران است. این عضله مناسب ترین محل برای تزریق در کودکان و نوزادان است ، زیرا نسبت به سایر عضلات تکامل یافته تر است و در عین حال عروق و اعصاب بزرگ نیز ندارد.  نکته : در نوزادان گاهی از عضله رکتوس فموریس استفاده می شود که در بزرگسالان استفاده از آن ممنوع است.  تزریق در عضله سرشانه (دلتوئید ) :  از عضله دلتوئید برای تزریق با حجم حداکثر ۲ میلی متر استفاده می شود. تزریق در ۲٫۵ تا ۵ سانتی متر ( حدودا ۲ یا ۳ انگشت ) پایین تر از زائده آکرومیون انجام می شود.  نکته:  – قبل از وارد کردن سوزن از بیمار بخواهید خود را شل نماید و عضله محل با انگشتان دست دیگر گرفته و کمی بر آمده شود. – در برخی از موارد موقع تزریق ممکن است سر سوزن از کلاهک(hub) کنده شود . لذا بهتر است کمی از سر سوزن در خارج از پوست باقی بماند . – هر چه دارو آهسته تزریق شود درد و ریسک بعضی عوارض کمتر خواهد بود. –  برای تزریق داروهای روغنی (نظیر برخی از ویتامین ها ) و کریستالی (نظیر پنی سیلین) بهتر است از سر سوزن های بزرگتر استفاده شود . –  ار آنجائیکه سوراخ سر سوزن یکطرفه است لذا در مواردیکه حجم دارو زیاد است بهتر است در حین تزریق دارو  سر سوزن چرخانده شود. –  گنجایش سریع عضله دلتوئید حداکثر ۲ml  و سرین حدود ۵ml است و تزریق بیش از این میزان با درد و ناراحتی نسبتا شدید (و گاهی آبسه استریل) همراه خواهد بود و در چنین مواردی (نظیر تزریق متوکاربامول)دارو بایستی بطور منقسم در دو طرف تزریق شود. –  برخی از بیماران در موقع تزریق دجار شوک وازوواگال می شوند. لذا در موقع تزریق بایستی بیمار دراز کشیده باشد.  عوارض تزریقات وریدی  عوارض تزریقات سیاهرگی عبارتند از: اینفیلتراسیون، هماتوم، آمبولی هوا، فلبیت، تزریق خارج از رگ، و تزریق داخل سرخرگ. تزریق اشتباه درون سرخرگ از بقیه عوارض نادرتر اما به همان اندازه خطرناکتر است.  اینفیلتراسیون  نشت مایع یا دارو را به خارج از فضای داخل سیاهرگ – به بافتهای نرم اطراف – اینفیلتراسیون می گویند. عموماً به علت جاگذاری نامناسب نیدل یا آنژیوکت در فضای خارج لومن رگ به وجود می آید. از نظر بالینی با تورم بافت نرم اطراف محل تزریق، مشخص می شود. همچنین پوست، سرد، سفت، و رنگ پریده می شود. اگر مایع نشت یافته اندک باشد، عواقب کمی را به دنبال دارد، اما داروهای خاصی هستند که ولو به میزان بسیار اندک، برای بافتهای نرم اطراف صدمه زا خواهند بود.  هماتوم  هماتوم حالتی است که در اثر نشت خون از رگ به بافت های نرم اطراف به وجود می آید. اگر آنژیوکت بیش از یک دیواره از یک رگ را پاره کند؛ و یا در صورتی که پس از در آوردن آنژیوکت روی محل ورود آنژیوکت فشار وارد نشود این حالت ایجاد می شود. هماتوم با فشار مستقیم قابل کنترل بوده و پس از یک دوره دو هفته ای خود به خود برطرف می شود.  آمبولی هوا  آمبولی هوا در اثر ورود مقادیر زیاد هوا به داخل سیاهرگ بیمار از طریق ست سرم به وجود می آید. تیوب های ست سرم در حدود ۱۳ سی سی هوا را در خود نگه می دارند؛ هر بیمار می تواند عموماً تا ۱cc/kg هوا را تحمل کند. بچه های کوچک در معرض خطر بیشتری قرار دارند. آمبولی هوا به آسانی با هواگیری ست های سرم قابل پیشگیری است. خوشبختانته این عارضه بسیار نادر است.  فلبیت و ترومبوفلبیت  فلبیت و تروبوفلبیت شیوع بالایی دارند. فلبیت التهاب دیواره رگ است که در اثر pH ماده دارویی تجویز شده به وجود می آید. اما ترومبوفلبیت، التهابی است که در اثر ترومبوز ایجاد می شود. هر دو این عوارض در رگهای پشت دست، نسبت به رگهای آنتی کوبیتال، شایع ترند. این عوارض مشخصاً در بیماران بستری در بیمارستان که یک آنژیوکت برای چند روز در جای خود باقی می ماند به وجود می آیند. در بیمارستان ها معمولاً از آنژیوکت برای تزریق استفاده می شود که این وسیله در مقایسه با نیدل های فلزی خطر فلبیت را افزایش می دهند. چون نیدل های فلزی برای اندوتلیوم عروق حساسیت زایی کمتری دارند. ( نیدل ها معمولاً در تزریقات کوتاه مدت سیاهرگی، – کمتر از سه ساعت – استفاده می شوند؛ در حالیکه آنژیوکت ها زمان بیشتری در جا می مانند.) ماده تزریق شده نیز به خودی خود می تواند فلبیت ایجاد کند و برای پوست محرک باشد. بیماران سالمند نیز استعداد بیشتری برای ابتلا به فلبیت دارند.  تزریق خارج از رگ  تزریق خارج رگ یک دارو ممکن است منجر به درد، تاخیر در جذب، و یا صدمه بافتی شود (در صورتی که pH ماده تزریق شده بسیار پایین یا بسیار بالا باشد). چنانچه حجم تزریق شده زیاد بوده، و پوست برآمده شده و ایسکمیک به نظر برسد؛ باید پروکایین۱% در ناحیه مورد نظر تزریق شود. پروکایین یک گشاد کننده عروقی است. این دارو هم خونرسانی به ناحیه و هم تخلیه سیاهرگی را افزایش داده و باعث بیرون راندن دارو از بافت می گردد.  تزریق داخل سرخرگی  تزریق داخل سرخرگی، به ندرت اتفاق می افتد، اما بسیار خطرناک تر است. بهترین اقدام پیشگیری و مطمئن شدن از ورود نیدل به داخل سرخرگ به هنگام رگ گیری است. به یاد داشته باشید که سیاهرگ ها نسبت به سرخرگ ها سطحی ترند. چنانچه موقع رگ گیری وارد سرخرگ بشوید، پمپاژ خون روشن را به درون آنژیوکت خواهید دید. این حالت زمان وارد شدن به سیاهرگ دیده نمی شود. تزریق داخل سرخرگ معمولاً باعث اسپاسم سرخرگ شده و نهایتاً به علت گانگرن، سبب از دست رفتن عضو می گردد.  در موارد تزریق داخل سرخرگ، تشخیص وضعیت اهمیت فوق العاده ای دارد. رنگ پوست و پر شدن مجدد مویرگی را مورد مشاهده قرار داده و نبض رادیال را لمس کنید. پر شدن مجدد مویرگی (زمان لازم برای بازگشت رنگ قرمز به نوک انگشتان پس از فشار دادن آن) انعکاسی از خونرسانی به بافت است. اگر زمان پر شدن مجدد مویرگی کاهش یافته باشد؛ می توان گفت که خونرسانی به اندام نیز کاهش یافته است.  درمان:  در موارد تزریق درون سرخرگ، داروها بیش از سرم ها مشکل سازند.نیدل را درون سرخرگ رها کرده و به آرامی در حدود ۱۰ سی سی پروکایین ۱% را از آن طریق تزریق کنید. پروکایین یک داروی گشاد کننده عروقی است. این دارو اندکی خاصیت اسیدی دارد ( pH = 5) و لذا با داروهای قلیایی اگر به تازگی مصرف شده باشند، تداخل ایجاد می کند. در ادامه درمان بیمار باید در بیمارستان بستری شده و اغلب به یک بلاک کننده سمپاتیکی احتیاج خواهد داشت. Endarterectomy و هپارینه کردن نیز ممکن است جهت جلوگیری از عوارض بعدی لازم باشد.  نکات مهم : ۱ – برای تزریق محلولهای روغنی معمولاً از سوزنهای ضخیم تر استفاده می شود ضمناً هر چه میزان بافت چربی بر روی عضله بیشتر باشد از سوزن بلندتری باید استفاده کرد و نیز برای شیرخواران و کودکان معمولا از سوزنهای ظریف تر و کوتاهتر با شماره ۲۲- ۲۵ استفاده می شود . ۲ – در مواردی که دارو به سطح پوست صدمه وارد می کند قبل از تزریق لازم است سوزن تعویض گردد چون سوزن جدید آغشته به دارو نخواهد بود. ۳ – تزریق عضلانی به روش z؛این روش معمولا در موارد ی که دارو برای پوست مضر بوده و موجب تحریکات پوستی و بافت زیرجلدی را فراهم می آورد استفاده می شود برای این منظور قبل از ورود به محل تزریق باید پوست محل تزریق در حدود ۵/۲-۵/۳به یک طرف کشیده شودپس از تزریق لازم است به مدت ۱۰ ثانیه فرصت دادوسپس سوزن را خارج نمود دراین مدت عضله شروع به جذب دارو نموده ضمناً دارو در عضله باقی مانده و راه خروج آن از عضله به بافت زیرجلدی و پوست مسدود می گردد از انجام ماساژ محل تزریق در این روش بایستی اجتناب کرد.  حتما تا کنون شنیده اید که فلان کس دستش سبک است یا فلان کس دستش سنگین است .  همانطور که میدانید گیرنده های درد در بدن بوسیله گیرنده های فشار بلاک میشوند . همان مکانیسمی که باعث میشود وقتی جایی از بدن درد میگیرد با اندکی مالش دادن ( تحریک گیرنده های فشار ) حس درد بلوک میشود .  حال برای تزریق ، محل مناسب را در مرکز یک چهارم فوقانی خارجی باسن با الکل ۷۰ ضد عفونی کنید ، بسته به اندازه ویال و سن بیمار قسمتی از ماهیچه را به اندازه یک پرتغال ، یا برای تزریق کوچک و اطفال به اندازه یک زردآلو و بصورت عمقی بین انگشتان شست از یک طرف و اشاره و سبابه از سمت دیگر بگیرید و فشار دهید ،  سرنگ هواگیری شده و آماده را با سرعت زیاد به عمق ماهیچه وارد کنید ، با همان یک دستی که سوزن را وارد کردید آسپیره کنید ، اگر مطمئن شدید که در رگ نیست ، شروع به تخلیه کنید و همزمان با خالی شدن سیلندر سرنگ کم کم فشار انگشتان دست دیگر را بر پرتغالی ( ماهیچه ) که در بین انگشتان گرفته اید کم کنید ، بطوری که در پایان تزریق ، ماهیچه کاملا رها شده باشد .پنبه را کنار سر سوزن قرار دهید و سوزن را از ماهیچه خارج کنید و پنبه را در محل با ملایمت فشار دهید و چند ثانیه نگه دارید .  با این روش ، چون ماهیچه بین انگشتان شما در فشار است حس درد بلوک میشود و ورود پر سرعت سوزن حس نمیشود . همزمان با تخلیه ، با کم کردن فشار بر ماهیچه فضای داخلی برای ورود دارد جا باز میکند و با پایان تزریق ماهیچه رها شده است.  نکات :  برای پنیسیلین از سوزن بزرک استفاده کنید و سریع بعد از حل شدن تزریق کنید . این پودر زود سفت میشود و سوزن را مسدود میکند .اگر گیر کرد باید خارج کنید ،اندکی آب مقطر به ان اضافه کنید و سر سوزن را عوض کنید . آمپول ها را مخلوط نکنید . زیر بیست و پنج سال دیکلوفناک نزنید ، پیروکسیکام کمتر فلج شل میدهد . آنرا هم به زیر هجده سال نزنید.. در زنان حامله لیدوکایین نزنید ، برای بقیه میشود نیم سی سی محلول دو درصد با آمپولهای پودری مخلوط کرد. کورتون ها در حاملگی ممنوع هستند بجز هیدرو کرورتیزون و پردنیزولون ، که دومی بخاطر اثر طولانی و دیابت حاملگی و ادم و فشارخون حاملگی تجویز نمیشود مگر در شرایط خاص ! دگزامتازون و همه استرویید ها باعث افزایش فشار خون و قند خون میشوند ، دقت کنید در بیمار مستعد میتواند باعث سکته مغزی یا کمای دیابتی شود .  دیکلوفناک با بسیاری از دارو ها رسوب میدهد و باید جدا در طرف دیگر زده شود. هیوسین در خیلی ها طپش شدید و حتی ایست قلبی میدهد ، عوارض دیسیکلومین کمتر است. پلازیل باعث عوارض اکستراپیرامیدال ( چشم و گردن قفل به بالا ) میشود . ویال کامل برای آدم شست کیلویی است (۲سی سی ) برای کودک با سرنگ انسولین تقسیم کنید .پادزهر آن بیپریدین تزریقی است.     در پایان متذکر میشویم تزریقات کاری تخصصی است و تا زمانیکه این تخصص رو شما پیدا نکردید از هر گونه تزریقی خودداری کنید.

تاریخ : چهارشنبه 15 آذر 1396 | 09:13 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
رای درمان #سرفه و خلط گلو، سبزی جعفری بهترین داروست 
جعفری به اکسپکتورانت طبیعی معروف است. کافیست جعفری را به مدت 5 دقیقه دم کرده و میل کنید و تا بهبودیِ کامل، هر روز مصرف کنید   
یکی از علائم برونشیت، سرفه های مکرر است. در این صورت سبزی جعفری مانند دارو یا همان خلط‌آور طبیعی عمل می کند
روش استفاده
  برای کاهش سرفه این است که شما باید جعفری را به مدت 5 دقیقه دم کرده و میل کنید.  گفتنی است؛ مصرف این سبزی، خطر ابتلا به سکته مغزی را نیز کاهش می دهد.


تاریخ : دوشنبه 13 آذر 1396 | 10:19 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
تعریف  سل یک بیماری عمدتاً ریوی است که توسط مایکو باکتریوم توبرکلوزیس یا باسیل کُخ (BK) ایجاد میشود
.  اهمیت بهداشتی  علیرغم کشف واکسن و داروهای بسیار موثر برای درمان سل در حال حاضریک سوم کل مردم جهان و 50 درصد مهاجران در حال حاضر آلوده با باسیل سل هستند برآورد میشود که در هر 4 ثانیه یک نفر در دنیا به سل مبتلا میشود و در هر 10 ثانیه در دنیا یک نفر از سل می میرد با این روال در یک دهه نزدیک به300 میلیون نفر به میکروب سل آلوده میشوند و این بیماری به دو شکل ریوی و خارج ریوی تظاهر مینماید که سل ریوی 85 درصد موارد و شکل خارج ریوی 15 درصد موارد را تشکیل میدهد.  مورد مشکوک به سل ریوی  شایعترین و مهمترین علامت ابتلا به بیماری سل ریوی ، سرفه پایدار به مدت 3 هفته یا بیشتراست که معمولاًهمراه خلط و گاهی خلط خونی است .  سایر علائم عبارتند از : تب ، درد قفسه سینه ، تنگی نفس ، کاهش وزن ، کاهش اشتها ، بی حالی و خستگی شبانه .  توجه: سابقه تماس با بیمار خلط مثبت ( بویژه کودکان و بالغین جوان ) شک به سل را بیشتر تقویت میکند .  علائم سل خارج ریوی به عضو مبتلا بستگی دارد مثل :  · درد قفسه سینه در سل پلور  · درد و تورم مفاصل در سل مفصلی  · نازایی در سل اعضای تناسلی  · اختلال ادراری و پیدایش خون در ادرار در سل کلیه  · سردرد ، تب و سفتی گردن در مننژیت سلی  · بزرگ شدن و احیاناًخروج چرک از گره های لنفاوی در سل گره های لنفاوی  · تغییر شکل استخوانها در سل استخوانی ( مانند زاویه دار شدن ستون فقرات و اختلال حرکتی در اندامها )  تشخیص  · آزمایش اسمیر مستقیم خلط : ( برای این منظوزر باید از فرد مشکوک به سل لااقل 3 نمونه خلط در عرض 3-2 روز جمع آوری و مورد آزمایش میکروسکوپی قرار گیرد )  · آزمایش میکروب شناسی خلط از جمله مهمترین ، در دسترس ترین و ارزانترین روش تشخیص سل ریوی ، بویژه در بالغین است .
 · تشخیص سل برا ساس رادیوگرافی سینه و نتیجه تست توبرکولین از اهمیت بسیار کمتری برخوردار است .  · اساس تشخیص سل ریوی نتیجه آزمایش میکروسکوپی خلط بیماران مشکوک است .  « نحوه تهیه نمونه خلط از بیمار مشکوک به سل»  توجه:  - نمونه اول : باید در اولین مراجعه بیمار و زیر نظر پرسنل بهداشتی گرفته شود  - نمونه دوم : در همان روز اول بعد از گرفتن نمونه اول یک ظرف خلط خالی نیز به بیمار داده میشودتا صبح روز بعد بمحض بیدار شدن ، خلط صبحگاهی خود را در آن جمع آوری و به واحد بهداشتی بیاورد.  - نمونه سوم : در مراجعه روز دوم به واحد بهداشتی پس از تحویل نمونه دوم ،یک نمونه دیگر نیز در جا از بیمار گرفته میشود  نکته :  باید به بیمار نحوه تهیه خلط توضیح داده شود و کیفیت نمونه ها توسط پرسنل تحویل گیرنده نمونه بررسی گردد تا در صورت آب دهان بودن ، دوباره تهیه شود و نمونه آب دهان ارزش ارسال به آزمایشگاه را ندارد تا جایی که امکان دارد باید نمونه حاوی خلط سینه باشد و همچنین حجم نمونه گرفته شده حداقل باید حدود cc5 باشد .  تعاریف بر اساس محل ابتلا به سل و وضعیت باکتریولوژیکی در بالغین  —سل ریوی اسمیر مثبت  - بیماری که حداقل 2 آزمایش اسمیر خلط مثبت از نظر BK داشته باشد  - بیماری که فقط 1 ازمایش اسمیر خلط مثبت از نظر BK داشته باشد و تغییرات رادیو گرافیک قفسه سینه موید سل ریوی فعال باشد.  - بیماری که فقط 1 ازمایش اسمیر خلط مثبت از نظر BK و یک مورد هم کشت مثبت از نظر BK داشته باشد.  —سل ریوی اسمیر منفی  بیماری که تمام شرایط زیر را داشته باشد:  · بیماری که 2 دروه آزمایش اسمیر خلط ( هر دوره 3 آزمایش ) به فاصله 2 هفته انجام داده باشد و در هر دوره ، حداقل 2 اسمیر خلط از نظر BK منفی باشد.  · تغییرات رادیو گرافیک قفسه سینه موید سل ریوی باشد و علیرغم یکهفته درمان آنتی بیوتیکی وسیع الطیف ، تغییری در حال عمومی بیمار ایجاد نشود .  · تصمیم پزشک مبنی بر شروع درمان ضد سل  یا بیماری که تمام شرایط زیر را داشته باشد :  · بیماری با علائم مطرح کننده سل که بشدت بد حال باشد  · حداقل 2 اسمیر خلط مستقیم منفی از نظر BK داشته باشد.  · تغییرات رادیو گرافیک قفسه سینه موید سل ریوی فعال ( شامل تصاویر ضایعات سل ریوی با درگیری بافت بینابینی یا سل ارزنی ) باشد.  · تصمیم پزشک مبنی بر شروع درمان ضد سل  یا :  بیماری که آزمایش های اولیه اسمیر مستقیم خلط وی از نظر BK منفی بوده، ولی آزمایش کشت خلط او مثبت گزارش شود.  سل خارج ریوی  - ابتلا به سل سایر اعضای بدن به غیر از ریه  - ابتلا پلور ( پرده جنب ) و گروههای لنفاوی مدیاستن در این گروه قرار دارند  تعاریف بر اساس سابقه درمان  مورد جدیدبیماری که قبلاً هیچگونه داروی ضد سل مصرف نکرده و یا مدت مصرف داروها کمتر ازیک ماه باشد.  عودبیماری که در گذشته درمان شده و بعنوان بهبود یافته اعلام گردیده و در حال حاضر مجدداً با خلط مثبت مراجعه کرده است.  شکست درمان بیماری که آزمایش مستقیم خلط وی 5 ماه پس از شروع درمان هنوز مثبت باشد و یا در عرض همین مدت پس از منفی شدن ، مجدداً مثبت شود  درمان بعد از غیبت بیماری که حداقل یک ماه تحت درمان بوده ، حداقل پس از 2 ماه غیبت از درمان، مجدداً جهت درمان مراجعه کرده باشد.  وارده بیماری که در یک واحد دیگر تحت درمان بوده و جهت ادامه درمان به این واحد منتقل شده باشد .  مزمنبیماری که علیرغم درمان کامل مشتمل بر حداقل یک دوره رژیم درمانی گروه 1 و یک دوره کامل درمان مجدد( رژیم درمانی گروه 2) تحت نظارت مستقیم ، همچنان اسمیر مثبت باقی بماند یا اسمیر مثبت شود.  درمان  اساس درمان بیماری سل درمان دارویی بوده و طبق دستور ذیل میباشد :  گروه درمانی    بیماران تحت درمان    مرحله حمله ای    مرحله نگهدارنده  1    بیماران جدید با :  اسمیر مثیت  اسمیر منفی  خارج ریوی    2HRZE  یا  2HRZS    · 4HR  2    موارد عود  موارد شکست درمان  درمان بعد از غیبت ( با خلط مثبت)    2HRZES  و سپس  1HRZE    5HRE  · مرحله درمان نگهدارنده برای گروه 1 چهار ماه است ولی برای بیماران مبتلا به مننژیت سلی ، سل منتشر ارزنی یا مبتلایان به سا ستون مهره ها یا ضایعات عصبی ، مرحله نگهدارنده بمدت 7 ماه توصیه میسشود .  درمان بیماران مراجعه کننده بعد از غیبت  · اگر بیمار مبتلا به سل ریوی با سابقه بیش از یک ماه درمان گروه یک ، پس از 2 ماه غیبت از درمان ، مجدداً مراجعه نماید و آزمایش خلط وی مثبت باشد، باید تحت درمان گروه 2 قرار گیرد .  · بیماری که در گروه 1 تحت درمان قرار گرفته باشد و برای بیش از 2 ماه داروی خود را قطع کرده باشد و در موقع مراجعه مجدد ، اسمیر خلط وی منفی باشد ، میتوان درمان نوع اول را ادامه داد .  پایش در حین درمان  در جریان درمان دارویی ، بیماران باید به فواصل معینی مورد بررسی و نظارت قرار گیرند. لذا جهت اطمینان از موفقیت روند درمان در پایان ماههای ( 2 ، 4 و 6 ) ، ( 3 ، 5 و 8 ) پس از شروع درمان ، بسته به گروه درمانی ( 1 یا 2 ) هر بار 2 نمونه خلط آزمایش میشود .  آزمایش گسترده خلط    رژیم 6 ماهه    رژیم 8 ماهه  پایان مرحله حمله ای    پایان ماه دوم    پایان ماه سوم  در طی مرحله نگهدارنده    پایان ماه چهارم    پایان ماه پنجم  پایان درمان    ماه ششم    ماه هشتم  توجه:  - مرحله حمله ای در گروه 1 دو ماه است ولی اگر بیمار در پایان ماه 2 هنوز نتیجه آزمایش خلط او مثبت باقی مانده باشد درمان حمله ای را تا پایان ماه 3 ادامه میدهیم و پایان ماه آزمایش خلط را دوباره تکرار مینماییم و بدون توجه به نتیجه آزمایش خلط ، درمان نگهدارنده را آغاز میکنیم .  - مرحله حمله ای در گروه 2 برابر سه ماه است ولی اگر بیمار در پایان ماه 3 هنوز نتیجه آزمایش خلط او مثبت باقی مانده باشد درمان حمله ای را تا پایان ماه 4 ادامه میدهیم البته بدون استرپتومایسین ، و پایان ماه 4 آزمایش خلط را دوباره تکرار مینماییم اگر هنوز مثبت باقی مانده باشد کشت خلط و آزمایشات حساسیت دارویی را در صورت وجود امکانات انجام داده و درمان نگهدارنده را نیز آغاز میکنیم .  - برای بیماران خلط منفی و حتی مبتلایان به سل خارج ریوی ( در صورت داشتن خلط) توصیه میشود در پایان ماه دوم درمان ، یک بار از نمظر وجود باسیل سل در خلط مورد آزمایش قرار گیرند تا از منفی ماندن آنها اطمینان حاصل شود . انجام این آزمایش اساساً برای کنترل بیماران از نظر عدم ابتلا به بیماری سل ریوی با اسمیر خلط مثبت است که ممکن است در ابتدا به آن توجه نشده و تشخیص داده نشده باشد .  معیارهای نتایج درمان  تعاریف استاندارد جهت ثبت نتایج درمان در بیماران مبتلا به سل ریوی خلط مثبت  بهبود یافته بیماری که آزمایش خلط وی در زمان پایان درمان یا یک ماه قبل از آن ، منفی شده باشد و حداقل یک آزمایش  خلط منفی نیز در طی درمان داشته باشد .  تکمیل دوره درمان بیماری که دوره کامل درمان را دریافت داشته ولی از انجام یا نتیجه آزمایش خلط وی در پایان درمان اطلاعی  در دست نباشد .  شکست درمان بیماری که آزمایش مستقیم خلط وی 5 ماه پس از شروع درمان هنوز مثبت باشد و یا در عرض همین مدت پس  از منفی شدن ، مجدداً مثبت شود .  فوت شده بیماری که به هر علت در طول درمان سل فوت کند .  غیبت از درمان بیماری که به مدت 2 ماه یا بیشتر داروی خود را قطع کرده است .  انتقال یافته بیماری که پس از شروع درمان به یک واحد درمانی دیگر انتقال یافته باشد .  نکته :  1- چنانچه در طی درمان یک فرد بیمار مشخص شود که تشخیص سل در او اشتباه بوده است باید نام بیمار در دفتر سل خط خورده تا در تجزیه و تحلیل نتایج درمان ارزیابی نشوند اما شماره سلی که در دفتر به فرد فوق داده شده تغییر پیدا نمیکند و به فرد دیگری هم داده نمیشود و طبق فرم شماره 8 عدم ارزیابی بیمار فوق بعلت اشتباه در تشخیص گزارش میگردد.  2- نتایج درمان بیماران مبتلا به سل ریوی خلط منفی و سل خارج ریوی ، بعنوان بهبود یافته و شکست درمان اعلام نمیشود زیرا این نتایج فقط بر اساس آزمایش اسمیر خلط است ولی سایر نتایج از جمله تکمیل دوره درمان ، فوت شده ، غیبت از درمان و انتقال را میتوان به این بیماران بکار برد .  پیگیری اطرافیان بیمار  - تمام اطرافیان بیمار مبتلا به سل ریوی خلط مثبت ، به معاینه نیاز دارند .  - پیگیری بالغین : در صورتیکه فردی دچار سرفه باشد.باید بعنوان مورد مشکوک به سل تحت بررسی قرار گیرد و 3 نمونه خلط جهت آزمایش از وی تهیه شود . اگر اطرافیان علائم خاصی نداشته باشند ضمن آموزش علائم بیماری کافی است به آنها یاد آور شد تا در صورت احساس ناراحتی ، برای انجام معاینه مراجعه نمایند.  *توصیه میشود که یک ماه بعد نیز این افراد مورد معاینه مجدد قرار گیرند .  Eتوجه:  آزمون توبرکولین در بالغین کمتر ارزش دارد چون اکثر افراد بالغ دارای آزمون مثبت هستند .      پیگیری کودکان : کودکان بویژه در سنین کمتر از 6 سال که در معرض تماس بوده و علائم بالینی و نشانه های پاراکلینیک ( تست توبرکولین مثبت ، رادیوگرافی مشکوک ریه ، خلط یا شیره معده مثبت از نظر AFB )دارند باید بعنوان یک بیمار مبتلا به سل تحت معالجه قرار گیرند و در غیر اینصورت کلیه کودکان کمتر از 6 سال که در معرض تماس بوده اند باید درمان پیشگیری با ایزونیازید بمقدار 5 میلی گرم بازای هر کیلو گرم وزن بدن بطور روزانه و برای مدت 6 ماه دریافت نمایند .فرد آلوده جدید ( اعم از کودک یا بزرگسال ) ممکن است آزمون توبرکولیم منفی داشته باشد و سالم نیز باشد بروز علائم بیماری و مثبت شدن آزمون ممکن است در آینده آشکار شود اگر بیمار کودک است یررسی افراد خانواده جهت شناسایی فرد انتقال دهنده باسیل به کودک ضروری است .  توجه: افراد خانواده بیماران مسلول به پیگیری فعال نیاز دارند .  پیشگیری  مهمترین راه پیشگیری از سل ، درمان قطعی تمام بیماران مبتلا به سل ریوی با اسمیر خلط مثبت است و لیکن با رعایت یکسری اصول کلی شاید بتوان خطر انتقال عفونت را تا حدی کاهش داد .      اقدامات عمومی  - ارتقای سطح بهداشت در جامعه و محیط زندگی افراد  - آموزش عمومی بهداشت  - برقراری تهویه و نور کافی در اتاق بیماران  - تغذیه مناسب بیمار      اقدامات اختصاصی  پروفیلاکسی دارویی با ایزونیازید : درمان پیشگیری با ایزونیازید بمقدار 5 میلی گره بازای هر کیلوگرم وزن بدن بطور روزانه و برای مدت 6 ماه ، مانع پیشرفت عفونت ناشی از مایکوباکتریوم بطرف بیماری سل میشود این درمان فقط برای افراد در معرض خطر بالا ضروری است از جمله :  - نوزادان مادران مبتلا به سل ریوی با اسمیر خلط مثبت  - تمام کودکان کمتر از 6 سال که در معرض تماس بوده اند ولی علائم بالینی دال بر بیماری سل ندارند.  - بیماران دچار ضعف سیستم ایمنی ، افراد ممبتلا به دیابت کنترل نشده ، بیماران دچار نارسایی کلیه که تست توبرکولین مثبت دارند ( در صورت درخواست پزشک متخصص )  توجه: هرگز از ریفامپین جهت پیشگیر ی استفاده نکنید .  واکسیناسیون با BCG  واکسیناسیون جزء برنامه گسترش ایمنسازی ( EPI) کشوری است و بررسیها نشان داده که با واکسیناسیون نوزادان بوسیله واکسن BCG ، میتوان از بروز موارد خطر و مرگ زای بیماری ( شکل ارزنی و مننژیت سلی ) جلوگیری کرد و براساس دستورالعمل کشوری لازم است که واکسن در بدو تولد به شکل داخل جلدی در قسمت فوقانی بازوی چپ و بمقدار 05/0 میلی لیتر مایه کوبی شود و این میزان برای کودکان زیر 1 سال کفایت میکند و برای کودکان بیش از 1 سال 1/0 میلی لیتر توصیه میگردد .  برای کودکان 7 سال و بالاتر که در موعد مقرر مراجعه نکرده اند قبل از تلقیح واکسن BCG در صورت امکان باید تست مانتو انجام شود و در صورتی که اندوراسیون حاصل از تست کمتر از 6 میلی متر است واکسن تلقیح شود .  تلقیح واکسن BCG در دو مورد ممنوع است : 1- نوزادانی که علائم تب زرد دارند . 2- نوزادانی که عفونت HIV دارند توجه: تلقیح یکبار واکسن BCG برای تمام طول عمر کفایت میکند.  

تاریخ : پنجشنبه 2 آذر 1396 | 05:16 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات
ترش کردن معده ، که بیش‌تر با نام رفلاکس اسید یا سوء هاضمه شناخته شده‌است، برای همه‌ی آدم‌ها بسیار شایع است. واقعیت این است که تقریبا همه‌ی ما آن را، حداقل یک بار در ماه صرف نظر از سن و سال‌مان تجربه می‌کنیم. شایع‌ترین علت ترش کردن معده ، زیاده‌روی در غذا خوردن است که باعث ریفلاکس اسید در دستگاه گوارش فوقانی می‌شود.  عوامل دیگر بروز این مشکل عبارتند از یبوست، مصرف بدون محدودیت نوشیدنی‌هایی مانند چای، قهوه، الکل و نوشابه، رفتن به رختخواب و یا خوابیدن بلافاصله بعد از صرف غذا، غذاهای تند، زخم معده، آپاندیسیت، سنگ کلیه، اسهال، عفونت معده و همچنین قاعدگی دردناک در زنان.  علائمی که باید مورد بررسی قرار بگیرند عبارتند از: – حالت تهوع یا استفراغ، نفخ معده، پس‌زنش (همچنین به عنوان استفراغ شناخته می‌شود)، درد شکم، سوزش سردل، آروغ زدن و از دست دادن اشتها. هرچند داروهایی که بدون نسخه‌ی پزشک قابل خریداری هستند موجب تسکین موقت درد مرتبط با ترش کردن معده می‌شوند، اما در این نوشتار چند درمان خانگی می‌بینید که می‌توانند به جلوگیری از ترش کردن معده کمک کنند.  چند راه موثر برای پیشگیری از ترش کردن معده ۱. آب هویج  هویج به عنوان یک ابرغذا شناخته شده‌است و می‌تواند به بهتر شدن اوضاع معده کمک کند. در مخلوط‌کن، چند هویج را با یک موز و کمی آب مخلوط کنید. این نوشیدنی را بنوشید. خوردن این نوشیدنی به شکم کمک خواهد کرد که تمام اسیدها و گازهایی را که باعث ناراحتی در معده می‌شوند، جذب کند. ۲. شیر  شیر گرم مشکل یبوست را رفع می‌کند. کمی عسل به شیر اضافه کنید تا دیواره‌ی معده‌تان نرم شود. این یک درمان خانگی برای ترش کردن معده است که بسیار عالی عمل میکند. ۳. دانه‌ی کاروم  یک درمان خانگی برای ترش کردن معده که بسیار موثر و سریع نیز است اینست که یک قاشق چای خوری دانه‌ی کاروم را در ماهی تابه تفت بدهید. اجازه بدهید که دانه‌ها خنک شوند و سپس آنها را به آرامی با یک وردنه له کنید. دانه‌های له شده را با کمی نمک مخلوط کنید. این ترکیب برای درد معده بسیار موثر است، همچنین باعث می‌شود از شر گاز معده هم خلاص شوید.  مطلب مرتبط: ۵ درمان خانگی برای تنگی نفس که بسیار موثر هستند ۴. لیمو  تقریبا در تمام داروهای خانگی، لیمو برای درمان سوء هاضمه، درد معده، سرفه و بسیاری از مشکلات دیگر استفاده می‌شود. آب یک لیمو را با عسل و آب ترکیب کنید تا دارویی بسیار موثر داشته باشید. ۵. ماست  ماست یک درمان بسیار موثر برای افرادی است که مبتلا به اسهال و سوءهاضمه هستند. کمی دانه‌ی زیر‌ه‌ی سبز خرد شده و نمک را در یک کاسه ماست بریزید و حداقل دو بار در روز آن را بخورید. ۶. سودا  یک لیوان سودای مخلوط شده با آب نصف یک لیمو و مقداری نمک سیاه در درمان ناراحتی معده معجزه می‌کند. ۷. آنغوزه  کمی آنغوزه به غذاهایی که طبخ می‌کنید اضافه کنید یا آن را با یک لیوان شیر گرم ترکیب کنید و بنوشید. این هم یک درمان خانگی برای ترش کردن معده است.  مطلب مرتبط: ۸ بهترین درمان خانگی عفونت سینوسی ۸. کیسه‌ی آب گرم  این یک درمان خوب برای ترش کردن معده است، به ویژه اگر مشکل معده در اثر قاعدگی دردناک ایجاد شده‌ باشد. به پشت دراز بکشید و یک کیسه‌ی آب گرم را که در پارچه پیچیده‌اید روی شکم خود بگذارید. ۹. جوش شیرین  جوش شیرین (یک قاشق چای‌خوری) مخلوط شده با یک لیوان آب گرم می‌تواند به تسکین درد معده کمک کند. ۱۰. چای دارچین و زنجبیل  دو تکه چوب دارچین و نصف قاشق چای خوری زنجبیل رنده شده را به یک لیوان آب گرم اضافه کنید. اجازه بدهید که این مخلوط به مدت ۵ دقیقه استراحت کند و سپس آن را بنوشید. ۱۱. بادیان رومی  یک قاشق چای‌خوری تخم بادیان رومی را در یک فنجان بریزید، مقداری آب روی آن بریزید و اجازه دهید تمام شب را خیس بخورد. این نوشیدنی را صبح روز بعد با معده‌ی خالی بنوشید. ۱۲. نان تست سوخته  نان تست سوخته برای درمان مسمومیت غذایی موثر است، چرا که سموم را خنثی می‌کند.  مطلب مرتبط: درمان خانگی میگرن با این شربت جادویی ۱۳. سرکه سیب (ACV)  یک قاشق چای خوری سرکه سیب به یک لیوان آب گرم اضافه کنید و آن را قبل از غذا بنوشید. ۱۴. پاپائو یا خربزه درختی  خوردن پائوئو به صورت روزانه مانع از درد معده می‌شود و یک درمان خانگی برای ترش کردن معده به شمار می رود. ۱۵. مخلوط ادویه جات خشک  حدود یک قاشق چای‌خوری از تخم گشنیز، دانه‌ی رازیانه، دانه‌ی زیره‌ی سبز را به کمی آب جوش اضافه کنید. اجازه دهید که این ترکیب خنک شود و آن را بعد از غذا میل کنید. ۱۶. چای سبز  نوشیدن یک فنجان چای سبز به طور روزانه و هنگام صبح به کاهش سطح اسیدیته در معده‌ی شما کمک خواهد کرد.  نکته: از مصرف بیش از حد قند با چای سبز پرهیز کنید. در عوض، از یک قاشق چای خوری عسل استفاده کنید. ۱۷. آب  آب بهترین درمان خانگی برای ترش کردن معده و بهترین درمان برای حذف تمام سموم از بدن شما است. هر کسی باید به طور متوسط ۸ تا ۱۰ لیوان آب بنوشد صرف نظر از این‌که معده‌تان ترش کند یا نه. ۱۸. آب برنج  آب برنج یک لایه‌ی تسکین دهنده روی دیواره‌ی معده‌تان ایجاد می‌کند و به این ترتیب به کاهش درد کمک می‌کند. مقداری برنج را در آب بپزید (میزان آب باید دو برابر برنج باشد). آب برنج را در یک کاسه بریزید. کمی عسل به آب برنج اضافه کنید و آن را بنوشید. ۱۹. آب سیب‌زمینی  سیب‌زمینی شاه ادوارد برای دردی که در اثر زخم معده ایجاد می‌شود، ایده‌آل است. سیب‌زمینی را له کنید و آب آن را بگیرید. با اضافه کردن ¾ فنجان آب، آن را رقیق کنید. ۱/۲ قاشق چای‌خوری آب لیمو و ۲/۱ قاشق چای‌خوری عسل اضافه کنید و خوب مخلوط کنید. این ترکیب را صبح‌ها با معده‌ی خالی بنوشید. ۲۰. سیب  همان‌طور که آن مَثل قدیمی می‌گوید، “یک سیب در روز شما را از پزشک دور نگه می‌دارد.” غذاهایی که سرشار از فیبر هستند به فرآیند گوارش شما کمک می‌کنند و باید همیشه در وعده‌های غذایی‌تان گنجانده شوند. همیشه سیب را با پوست بخورید. ۲۱. بکرایی  گوشت میوه‌ی بکرایی را با یک لیوان آب‌دوغ مخلوط کنید. این ترکیب برای درمان معده درد بسیار موثر است. ۲۲. نوشابه  نوشابه برای رفلاکس اسید ایده‌آل است. ۲۳. انار  دانه‌های انار یک درمان موثر برای اسهال هستند. دانه‌ها را در یک کاسه ماست بریزید یا فقط کمی نمک و فلفل سیاه به آنها اضافه کنید و بخورید. ۲۴. زنجبیل  کمی زنجبیل رنده شده را به یک لیوان آب گرم اضافه کنید، یک قاشق چای‌خوری عسل داخل این ترکیب بریزید و آن را بنوشید. در واقع برای درمان مشکل سوءهاضمه می‌توان زنجبیل را به اشکال دیگر چای نیز اضافه کرد. شربت زنجبیل به اندازه‌ی زنجبیل طبیعی موثر است. ۲۵. خرما  با استفاده از چند خرما، خمیر خرما درست کنید و آن را با کمی عسل مخلوط کنید. این ترکیب را حداقل سه بار در روز مصرف کنید. ۲۶. یخ  صاف و به پشت دراز بکشید و یک قطعه یخ را زیر ناف خود بگذارید. اگر چه این درمان موقتی است، اما موجب تسکین درد می‌شود. ۲۷. پاپایا  پاپایا یک میوه‌ی بسیار موثر برای ممانعت از ترش کردن معده است. این میوه را به طور روزانه مصرف کنید. داروهای گیاهی برای درمان ترش کردن معده ۲۸. نعنا  برگ‌های خام نعناع برای درمان درد معده بسیار موثر هستند و نفس‌تان را خنک و تازه می‌کنند. روش دیگر مصرف نعناع این است که یک قاشق چای خوری آب نعناع، آب لیمو و آب ریشه‌ی زنجبیل را همراه با کمی سنگ نمک مخلوط کنید. ۲۹. آلوئه‌ورا  آلوئه‌ورا علاوه بر این که یک درمان خوب برای مشکلات پوستی است، برای درمان ترش کردن معده نیز موثر است. آن را قبل و بعد از غذا برای تنظیم سیستم گوار‌ش‌تان مصرف کنید. ۳۰. برگ‌های تمبر هندی  خمیر لطیفی از ۳ گرم برگ تمبر هندی درست کنید، به این خمیر یک یا دو پنس سنگ نمک (۱ گرم، اگر طعم و مزه‌اش را دوست دارید) و خوب مخلوط کنید. برای کمک به هضم، این ترکیب را بعد از غذا بخورید. ۳۱. رزماری  رزماری روی بدن شما اثر تسکین دهنده دارد. چند قطره روغن رزماری را به آب داخل وان حمام اضافه کنید و برای احساس آرامش درون آن حمام کنید.  ۳۲. چای بابونه  بابونه به عنوان یک ضد التهاب عمل می‌کند و به ریلکس شدن عضلات دستگاه گوارش فوقانی کمک می‌کند.  – یک یا دو قاشق چای‌خوری بابونه را در یک فنجان بریزید و مقداری آب به آن اضافه کنید. روی فنجان را بپوشانید و اجازه دهید به مدت ۲۰ دقیقه دم بکشد.  – روش دیگر این است که اگر چای بابونه‌ی کیسه‌ای استفاده می‌کنید، آب را روی کیسه‌ی بابونه بریزید، در فنجان را بگذارید و اجازه بدهید به مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد. ۳۳. جعفری  جعفری به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل می‌کند. برگ جعفری را به مدت ۲ ساعت در آب خیس بگذارید و سپس این آب را در طول روز بنوشید. ۳۴. برگ کرفس  از برگ کرفس خمیری تهیه کنید و کمی سنگ نمک به آن اضافه کنید و بلافاصله مصرف کنید تا یک درمان خانگی برای ترش کردن معده باشد. ۳۵. دانه‌ی رازیانه  دانه‌ی رازیانه برای درد معده ناشی از وجود گاز یا گرفتگی بسیار موثر است. کمی آب جوش را در یک فنجان بریزید و به آن ۱ قاشق چای‌خوری دانه‌ی رازیانه اضافه کنید. روی فنجان را بپوشانید و اجازه دهید به مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد. مخلوط را صاف کنید و آب رازیانه را با معده خالی و قبل از غذا بنوشید. ۳۶. چای آویشن  آویشن درد ناشی از گاز و گرفتگی معده را تسکین می‌دهد. ۱ قاشق چای‌خوری برگ آویشن خشک را در یک فنجان آب جوش بریزید و اجازه دهید به مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد. مخلوط را صاف کنید و دمنوش آویشن را با معده‌ی خالی دست کم سه بار در روز بنوشید. بایدها  – مواد غذایی سرشار از فیبر، مانند اسفناج و سایر سبزیجات برگ‌دار را در برنامه‌ی غذایی‌تان قرار دهید. این امر به ویژه برای افرادی که از یبوست رنج می‌برند خوب است. – یک رژیم غذایی متعادل و سالم داشته باشید. – تا آن‌جا که برای‌تان امکان دارد استراحت کنید، به خصوص اگر دچار عفونت معده هستید. – یوگا در تسکین ترش کردن معده موثر است. – همیشه غذای‌تان با لقمه‌های کوچک بخورید و آن را خوب بجوید. – به مدت نیم ساعت بعد از هر وعده غذا پیاده‌روی کنید. نبایدها  – از نوشیدن آب میوه‌هایی مانند گریپ فروت، پرتقال، گوجه‌فرنگی و آناناس پرهیز کنید چرا که این میوه‌ها اسیدی هستند. – از مصرف مواد غذایی شور، تند و سرخ شده و چرب پرهیز کنید. – از نوشیدن الکل، نوشیدنی‌های گازدار و کافئین بپرهیزید. – بلافاصله بعد از غذا نخوابید. – اگر معده‌ی شما نمی‌تواند لبنیات و گلوتن را تحمل کند، از مصرف آنها بپرهیزید. – سیگار کشیدن و جویدن تنباکو را ترک کنید. – استفاده از مسهل و آسپرین می‌تواند منجر به ایجاد زخم شود، بنابراین قبل از امتحان کردن آنها با یک پزشک مشورت کنید.

تاریخ : سه شنبه 30 آبان 1396 | 07:58 ب.ظ | نویسنده : جاوید نوشیروانی | نظرات

تعداد کل صفحات : 21 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

  • paper | وب ادیات | وب مقالات لیو چت